Wat te doen bij politiegeweld: een stappenplan

Je ziet het gebeuren, of het overkomt je zelf: politiegeweld. Misschien sta je te trillen, is er paniek, of bevind je je op een plek waar je niet wilde zijn. Op zo'n moment is er één prioriteit: veiligheid. Daarna komt de rest, stap voor stap. Hieronder staat de route die je kunt volgen.
Stap 1: veiligheid en zorg
Zorg eerst dat je uit de situatie raakt. Ga ergens waar het rustig is en zoek iemand die je vertrouwt. Laat letsel vastleggen door een arts, huisarts of de spoedeisende hulp. Dat is geen formaliteit: een medisch spoor kan later belangrijk zijn.
Stap 2: bewijs vastleggen, terwijl het vers is
Schrijf zo snel mogelijk op wat je zag: datum, tijd, plaats, wat er gebeurde en in welke volgorde. Noteer eenheden, voertuignummers en dienstnummers als je die hebt gezien, plus namen en contactgegevens van getuigen. Bewaar foto's en video's in originele vorm en bewerk ze niet: het origineel is het bewijs. Zet alles op één plek en maak een reservekopie.
Stap 3: klacht over het optreden
Een klacht gaat over de manier waarop de politie handelde. Je hebt het recht om te klagen over de overheid (artikel 9:1 van de Algemene wet bestuursrecht). Voor de politie dien je de klacht in bij de politiechef van de eenheid waar de ambtenaar werkt (artikel 71 Politiewet 2012). De eenheid handelt de klacht af binnen tien weken, of binnen veertien weken als een klachtencommissie zich ermee bezighoudt (artikel 72 Politiewet 2012). Die commissies bestaan uit onafhankelijke leden (artikel 67a Politiewet 2012).
De Nationale ombudsman constateerde in 2022 dat de klachtbehandeling van de politie tekortschiet, in ieder geval rond etnisch profileren (rapport 2022/061). Dat maakt klagen niet zinloos, maar wel iets om goed voor te bereiden: lever een heldere tijdlijn en kopieën van je bewijs mee.
Stap 4: aangifte
Naast een klacht kun je aangifte doen van een strafbaar feit, zoals mishandeling of bedreiging. Iedereen die kennis draagt van een strafbaar feit is daartoe bevoegd (artikel 161 Wetboek van Strafvordering). Aangifte kan mondeling of schriftelijk, in persoon of via iemand met een schriftelijke volmacht (artikel 163 Sv). Voor sommige delicten kan vervolging alleen plaatsvinden na een klacht van het slachtoffer; artikel 164 Sv beschrijft die route.
Vraag altijd om een registratienummer of zaaknummer en bewaar dat goed. Zonder nummer is er later niets om op terug te vallen.
Stap 5: vervolg en escalatie
Reageert de politie niet of onvoldoende, dan kun je naar de Nationale ombudsman. De Inspectie Justitie en Veiligheid houdt toezicht op de politie en gebruikt meldingen om patronen te zien. Voor juridische hulp kun je terecht bij het Juridisch Loket, bij je rechtsbijstandverzekering of bij een advocaat. Bij ernstige incidenten is het verstandig om samen met een jurist op te trekken.
Eén klacht lost niet alles op. Elke melding telt wel: patronen worden pas zichtbaar als mensen melden. In het loket staat een modelbrief voor de politieklacht, met een invulinstructie. Gebruik hem, pas hem aan op jouw verhaal en houd kopieën van alles wat je verstuurt.
Bronnen en verwijzingen
- Algemene wet bestuursrecht, artikel 9:1Wet
- Politiewet 2012, artikelen 67a, 71 en 72Wet
- Wetboek van Strafvordering, artikelen 161, 163 en 164Wet
- Nationale ombudsman, rapport 2022/061: Politie schiet tekort in klachtbehandeling over etnisch profilerenRapport
Elke feitelijke bewering in dit stuk is terug te voeren op een van deze bronnen. Ontbreekt er iets of klopt er iets niet? Laat het weten via contact.
Lees ook

Het demonstratierecht staat onder druk: wat de rechter en de VN zeggen
Demonstreren is de gewoonste zaak van de wereld: voor het klimaat, tegen woningnood, voor beter onderwijs. Het recht erop staat zwart op wit in artikel 9 van de Grondwet en artikel 11 van het EVRM. Toch kreeg dat recht de afgelopen jaren klappen. De Hoge Raad moest eraan te pas komen, en de Verenigde Naties stuurden een brief.
Lees verder

Openbaarheid is de kern van de rechtsstaat
De overheid neemt elke dag besluiten die jouw leven raken: over je wijk, je uitkering, je school, de vergunning van de fabriek om de hoek. Zulke besluiten kun je alleen controleren als je kunt zien hoe ze tot stand komen. Openbaarheid is daarom geen service, maar een fundament.
Lees verder
