Naar de inhoud
Voorwaarheid

Wetenschap

Lastercampagne van Nature tegen Sasha Latypova

Het wetenschappelijk tijdschrift Nature is van plan een reputatiebeschadigend artikel over mij te schrijven. Dit is mijn reactie op hun “verzoek om commentaar”.

Door vertaalteam; bron sashalatypova.substack 

Gisteren ontving ik de volgende e-mail van Jack Leeming, de redacteur van de Carrière-sectie van het zeer prestigieuze, wetenschappelijke tijdschrift Nature. Het lijkt erop dat Nature van plan is om een beschadigend artikel te publiceren over mij en andere schrijvers die kritisch zijn over het covidbeleid en mRNA-injecties. De heer Leeming schrijft:

Beste mevrouw Latypova,

Ik ben redacteur van het tijdschrift Nature en werk aan een verhaal over hoe Substack een populaire plek is geworden voor mensen die betrokken zijn bij de anti-vaccinatiebeweging en andere gebieden die over het algemeen buiten de wetenschappelijke consensus vallen. U wordt genoemd als een van de schrijvers binnen die beweging.

De algemene strekking van het stuk is dat Substack immens populair is geworden op dit gebied, omdat het inhoud niet modereert en relatief gemakkelijk geld genereert (naast het feit dat het natuurlijk een robuust nieuwsbriefplatform biedt). Kunt u daar iets over zeggen?

Meer specifiek beweren degenen met wie we spraken:

  • Substack-schrijvers, waaronder uzelf, brengen de volksgezondheid in gevaar door anti-vaccinatie informatie te promoten die niet is gebaseerd op geaccepteerde, door vakgenoten getoetste wetenschap.
  • U en andere Substackers profiteren van het verspreiden van deze informatie via  het verdienmodel van Substack.
  • In het algemeen worden anti-vaccinstandpunten ondersteund door een kleine hoeveelheid bewijs in vergelijking met het grotere gewicht van het bewijs voor vaccinatie.

We beschrijven u als een voormalig R&D*-manager in de farmaceutische industrie en medische apparatuur.
* Research and Development

Zou u uiterlijk woensdag 8 oktober op deze punten kunnen reageren, zodat uw antwoorden tijdig in het stuk kunnen worden opgenomen?

Laat het me weten als er vragen zijn en bedankt voor uw tijd.

Vriendelijke groeten

Jack

—

Jack Leeming

Hoofdredacteur carrières, Nature

Dit is mijn antwoord:

Beste Jack,

Bedankt voor de mogelijkheid om te reageren op uw aankomende artikel. U werkt bij de afdeling “Carrière” van Nature en als ik uw achtergrond bekijk, lijkt het erop dat u weinig tot geen ervaring hebt met wetenschap, farmaceutische industrie, regelgevende processen en toepasselijke wetgeving. Uw gebrek aan kennis is waarschijnlijk de reden waarom uw werkgever besloot om u te belasten met het denigrerend uitschelden van een professional die tientallen jaren relevante expertise heeft over deze onderwerpen.

Ten eerste, over dat u mij afschildert als een vermeend lid van de “anti-vaccinatiebeweging”. Mij bestempelen als deel van een verzonnen “beweging” is onjuist. Ik maak geen deel uit van welke beweging(en) of organisaties dan ook en heb geen enkele loyaliteit. Ik schrijf een persoonlijke nieuwsbrief op Substack waarop 60.000 mensen in 190 landen zich hebben geabonneerd omdat ze deze waardevol vinden. Ten tweede, mijn werk bestempelen als “anti-vaccinatie” is onjuist en lui. Ik schrijf over geneesmiddelenbewaking, klinische risico’s en voordelen, bio-ethiek en de juridische en contractuele kaders die de militaire tegenmaatregelen van COVID-19 beheersten. Dat omvat het lezen van FDA/CDC-communicaties, GAO*-audits van Operation Warp Speed (OWS), federale PREP Act-aansprakelijkheidsverklaringen en de peer-review literatuur over zowel de voordelen als de risico’s. Ik analyseer primaire bronnen, geen geruchten.
* Government Accountability Office

Substacks eigen beleid wordt prominent aan het publiek gepresenteerd als “minimale redactionele controle” in combinatie met expliciete inhoudsrichtlijnen en een lezerskeuzemodel. Het platform bestempelen als “populair omdat het niet gemodereerd wordt” gaat voorbij aan deze feiten en aan de fundamentele realiteit dat lezers zich abonneren op wat ze waardevol vinden.

Verder beweert u dat mijn schrijven “de volksgezondheid in gevaar brengt”. Deze bewering is aantoonbaar onjuist. Het bekritiseren van producten, beleid of voorschriften is geen gevaar voor het publiek; dat is de kern van veiligheidswetenschap na het op de markt brengen. De geschiedenis toont aan dat legitieme kritiek en waakzaamheid de veiligheid verbeteren:

Voor COVID-19 erkennen de regelgevers zelf de risico’s. FDA en CDC erkennen een causaal verband tussen mRNA-vaccinatie en myocarditis/pericarditis dat nu wordt weerspiegeld in de bijgewerkte Amerikaanse etikettering. Het is niet “anti-vax” om te wijzen op de eigen richtlijnen van de FDA die vóór 2020 verklaarden dat mRNA-platforms in verband zijn gebracht met overlijden, kanker, blindheid, beroertes, miskramen en nog veel meer ernstige problemen. Geen enkel “riskant” medicijn wordt op magische wijze “veilig voor iedereen” door het simpelweg tot “vaccin” te verklaren.

Verder stelt u dat mijn werk “niet geworteld is in geaccepteerde, door vakgenoten getoetste (peer-review) wetenschap”.

Mijn werk verwijst routinematig naar documenten van regelgevende instanties (FDA, CDC) en overheidsaudits (GAO) over hoe de COVID-respons feitelijk werkte, documenten verkregen via FOIA* en gerechtelijke procedures, peer-review over veiligheid en effectiviteit, HHS PREP Act-verklaringen en vele andere primaire bronnen. Ik wil niet publiceren in peer-review omdat ik geen wetenschappelijke artikelen schrijf. Ik schrijf over veel belangrijkere en complexere onderwerpen van maatschappelijk belang waar de peer-review literatuur niet op ingaat, omdat deze betaald wordt en in de greep is van het diep corrupte farmaceutisch-militaire complex.
* Freedom of Information Act (=soort Woo-verzoek)

U mag het oneens zijn met mijn analyses. Dat is prima; meningsverschillen horen bij de wetenschap en ik nodig u uit om aan te geven waar u het niet mee eens bent en dit inhoudelijk te weerleggen. Wat niet goed is, is elke kritiek op officiële verhalen te verwarren  met “schade”. Lezers verdienen het om het primaire materiaal te zien en hun eigen mening te vormen.

U stelt dat ik “profiteer van verkeerde informatie”. Ik publiceer op een platform dat door lezers wordt ondersteund. In tegenstelling tot Nature en soortgelijke tijdschriften zijn er geen advertenties, geen sponsors, geen institutionele financiers. Een jaarabonnement op mijn publicatie kost $80, maar AL mijn nieuwe artikelen zijn gratis toegankelijk voor alle lezers, betaald of onbetaald, gedurende 2 maanden. Een jaarabonnement op Nature kost $199 voor particulieren en vele duizenden dollars voor bedrijven. Ik betwijfel of u gratis werkt – profiteert u van het schrijven van dit artikel? Probeert u te profiteren van de populariteit van MIJN werk door het aan te vallen? Als uw norm is dat het verdienen van inkomen uit journalistiek of analyse gelijk staat aan “profiteren”, dan zouden Nature, de grote kranten en de meeste academici met boekendeals daar ook niet aan voldoen. De relevante vraag is nauwkeurigheid en bronvermelding, niet of het werk betaald wordt.

Een laatste punt over OWS en de wereldwijde militaire operatie “covid”. Een groot deel van mijn recente berichtgeving analyseert hoe militaire tegenmaatregelen, valselijk aangeprezen als “veilige en effectieve vaccins, therapieën en diagnostiek” werden aangeschaft, gereguleerd, vergoed en gedistribueerd onder noodautoriteiten (HHS-DoD partnerschap*; PREP Act-aansprakelijkheidsbescherming; gebruik van OTA’s**). Dit zijn zaken op het gebied van wetgeving, bestuur en overheidsfinanciën — niet “medische ketterij”. Ze verdienen daglicht, of je nu voor, tegen of agnostisch bent over een bepaald product. Zie Het Coviddossier voor een gedetailleerde lijst van honderden primaire bronnen over deze militaire campagne en ik nodig u uit om de beweringen daarin te weerleggen.
* (Unites States) Health and Human Services-Department of Defense partnerschap
** Office of Technology Assessment

Tot slot wil ik u graag herinneren aan de wettelijke normen voor “roekeloze minachting van de waarheid”. Het concept vindt zijn oorsprong in New York Times Co. v. Sullivan, 376 U.S. 254 (1964) en latere zaken. Roekeloze minachting betekent dat de uitgever ernstige twijfels had over de waarheid van een bewering, of zich in hoge mate bewust was van de waarschijnlijke onwaarheid ervan, maar de bewering toch publiceerde. Rechtbanken vereisen duidelijk en overtuigend bewijs van een of meer van de volgende zaken:

  • Kennis van onwaarheid: De uitgever wist daadwerkelijk dat de verklaring onjuist was op het moment van publicatie.
  • Ernstige twijfels over de waarheid: Bewijs dat de schrijver/redacteur sterk vermoedde dat de informatie onjuist was, maar ervoor koos deze te publiceren.
  • Opzettelijk vermijden van de waarheid: Opzettelijk negeren van tegenstrijdig bewijs of weigeren om duidelijke rode vlaggen te onderzoeken.
  • Vertrouwen op inherent onbetrouwbare bronnen: Bronnen gebruiken waarvan bekend is dat ze bevooroordeeld, ongeverifieerd of onbetrouwbaar zijn zonder ze te controleren.
  • Verzinsel: Citaten of feiten volledig verzinnen.

Het lijkt erop dat u een identieke e-mail heeft gestuurd naar Alex Berenson, een andere schrijver op Substack die kritisch is over het beleid van covid en “covidvaccins”. In zijn antwoord aan u meldde Alex Berenson dat hij in juli was benaderd door een andere schrijver van Nature, Hannah Docter-Loeb, met soortgelijke vragen, waarop hij gedetailleerd antwoordde. Zijn gedetailleerde antwoorden werden door u genegeerd:

Dit is klassiek. Uw verslaggever stuurde me maanden geleden een lange lijst met vragen en deed alsof hij eerlijk was. Ik heb ze in detail beantwoord (en beide kanten van het gesprek op mijn Substack gepubliceerd). Nu komt u weer terug, niet met specifieke vragen over mijn antwoorden, maar met de gebruikelijke laster. Was ze misschien te beschaamd om dit spelletje mee te spelen?

Zoals ik Leeming al aangaf, heeft hij mijn antwoorden niet eens genoemd, laat staan dat er vervolgvragen over gesteld werden. Hij deed gewoon een hoop beschuldigingen, waaronder één die mijn verbanning van en terugkeer naar Twitter dusdanig weergeeft dat ik word belasterd, en die de waarheid roekeloos negeert.

Het goede nieuws is dat, als Nature mij inderdaad belastert, zijn volledige veronachtzaming van mijn aanvankelijke antwoorden sterk bewijs zal zijn van zijn kwaadaardige bedoelingen. En – zoals James Lawrence opmerkt – Nature is gevestigd in Groot-Brittannië, waar laster veel gemakkelijker te bewijzen is.

Gezien dit bewijs van de heer Berenson en uw overduidelijke pogingen om mijn op feiten gebaseerde, zorgvuldig gedocumenteerde werk in diskrediet te brengen, zal het eenvoudig zijn om een zaak aan te spannen die voldoet aan de wettelijke normen van “roekeloze minachting van de waarheid” die Nature en haar uitgever hebben laten zien. Het is duidelijk dat:

  1. de uitgever van Nature zich in hoge mate bewust was van de waarschijnlijke onjuistheid van hun beweringen tegen de critici van de covid-campagne en covid-“vaccins”; en
  2. de uitgeverij van Nature doelbewust de waarheid uit de weg gaat door opzettelijk tegenstrijdig bewijs te negeren of te weigeren duidelijke rode vlaggen te onderzoeken.

Voor een nauwkeurige beschrijving van mijn kwalificaties, gelieve het volgende op te nemen over mijn professionele achtergrond. Ik ben een voormalig R&D-manager en bedrijfseigenaar van farmaceutische/medische apparaten. Ik ben medeoprichter van iCardiac Technologies (cardiale veiligheid voor klinisch onderzoek; R&D-alliantie met Pfizer) en diverse andere bedrijven in farmaceutisch onderzoek en R&D van medische apparatuur en heb tientallen jaren gewerkt op het raakvlak van klinisch onderzoek, validatie en wettelijke acceptatie. Mijn werk in de sector had raakvlakken met initiatieven van de FDA op het gebied van cardiale veiligheid, zoals het Cardiac Safety Research Consortium (CSRC). Ik heb een Master of Business Administration van Dartmouth College.

Ik ben beschikbaar om eventuele verduidelijkingen te geven voor uw deadline van woensdag 8 oktober.

Met vriendelijke groet,

Sasha Latypova