Het bewijs voor GEEN-virus

1. geïsoleerd konden worden uit een ziek dier;
2. gekweekt konden worden in een zuivere kweek (ook om toxines uit te sluiten);
3. dezelfde ziekte konden veroorzaken bij overdracht op een gezond dier;
4. opnieuw gekweekt konden worden uit de zieke experimentele gastheer en geïdentificeerd als identiek aan het oorspronkelijke oorzakelijke agens.

Dit logische bewijs van oorzakelijk verband zou bekend worden als de postulaten van Koch. Ondertussen raakte Louis Pasteur verwikkeld in een geschil met Antoine Béchamp, die het niet eens was met zijn “kiemtheorie” en de “terreintheorie” voorstelde, waarbij de interne toestand van het lichaam – het “terrein” – bepaalt of er een ziekte ontstaat: ziektekiemen waren het gevolg van ziekte, niet de oorzaak.

In de tussentijd bewees Max von Pettenkofer, de allereerste professor voor Infectiepreventie, in Duitsland dat omgevingsfactoren een centrale rol spelen in het verloop en de verspreiding van besmettelijke ziekten. Zijn voorstellen om rioleringssystemen, bestrating, huisvesting, werkomstandigheden enz. te verbeteren zouden leiden tot een vermindering van besmettelijke ziekten met 90%, nog voor de introductie van vaccins en antibiotica na WO2.

Het eerste dierlijke virus

In 1897 bewees Friedrich Loeffler dat mond- en klauwzeer (MKZ) werd veroorzaakt door een onzichtbare kiem die zich in de gastheer vermenigvuldigde. Tijdens uitbraken nam Loeffler een monster van de vloeistof uit tongblaren. Na overdracht op vee (door injectie of natuurlijke methoden) verschenen de typische MKZ-symptomen binnen enkele dagen: eerst koorts en blaren in de mond en op de tong, en 1-2 dagen later in de tussenklauwspleet. De uitgelokte ziekte verspreidde zich, net als de natuurlijke ziekte, gemakkelijk naar andere runderen in de stal en ontsnapte zelfs naar naburige kuddes.

Het filtreren van de blaarvloeistof om bacteriën tegen te houden, had geen invloed op de besmettelijkheid ervan. Filtratietests toonden aan dat het agens bestond uit deeltjes met een grootte tussen 20 en 100 nanometer (nm) – 10 tot 50 keer kleiner dan bacteriën en 1000 keer kleiner dan een menselijke cel. Zulke deeltjes kunnen niet worden gezien met optische microscopen, omdat hun maximale resolutie 200 nm is. Elektronenmicroscopen werden pas 30 jaar later uitgevonden.

Dat het oorzakelijke agens geen levenloze toxine was maar zich in de gastheer vermenigvuldigde, werd aangetoond door extreme verdunningen te maken via opeenvolgende inentingen. Een gezond kalf van 200 kg kreeg bijvoorbeeld 1/10.000 ml blaarvloeistof. Eenmaal ziek werd een tweede kalf van 200 kg geënt met 1/10.000 ml blaarvloeistof van het eerste, enzovoort. Toch bleef de resulterende ziekte onveranderd.

Loeffler – die zeer eenvoudige middelen gebruikte in zijn onderzoek – voldeed dus aan de postulaten van Koch. In een verstandige wereld had de discussie over het bestaan van virussen hier moeten eindigen. Toch woedt deze discussie nog steeds nu de postulaten van Koch (aangepast aan moderne inzichten) voor allerlei virussen (inclusief dierstudies en één menselijke uitdaging voor SARS-CoV-2!) zijn voltooid en gevalideerd door celculturen, elektronenmicroscopie, genoomsequencing en moleculaire beeldvormingstechnieken. Het is nu zelfs mogelijk om een functioneel virus te synthetiseren op basis van specificaties die beschikbaar zijn op internet en commercieel verkrijgbare nucleotiden (de RNA of DNA “parels aan de ketting”). Eckard Wimmer deed dit in 2002 voor een “chemische stof genaamd poliovirus”. Er zijn twee belangrijke redenen waarom de virusdiscussie nog steeds gaande is, beide zijn gebaseerd op het knoeien met virussen.

Knoeien met het virus 1: Team Rockefeller en medewerkers

Loeffler had al waargenomen dat lange serial passages* bij kalveren het virus verzwakten (later verzwakking genoemd). Afwisselende passages tussen kalveren en varkens versterkten daarentegen de virulentie. Met het versterkte virus werd geen verzwakking gezien bij serial passages. En vreemd genoeg werden zelfs honden getroffen!

*Serial passage is het proces waarbij bacteriën of een virus in herhaling worden gekweekt. Dit kan zowel in vitro als in vivo plaatsvinden.

Loefflers enige doel was om oplossingen te vinden voor de bestrijding van MKZ. Maar niet lang daarna zouden minder verantwoordelijke wetenschappers onder leiding van zeer machtige mensen extreem gevaarlijke virusstammen creëren door afwisselende serial passages of andere trucs (zie The Sleeper Agent van AW Finnegan). Suzanne Humphries beschrijft (in haar boek Dissolving Illusions) de dodelijke (25% van 23.000 gevallen waren fataal) uitbraak van poliomyelitis in 1916 in New York, veroorzaakt door een opzettelijk versterkt poliovirus uit Rockefellers lab op Manhattan.

In de 20e eeuw ontwikkelden de globalistische Rockefellers de moderne “Pharmafia”. Op dit moment hebben ze grotendeels de controle over de wereldwijde gezondheidszorgketen, inclusief regelgevende instellingen, de academische wereld, onderzoek, onderwijs en ontwikkeling, medische verenigingen en gezondheidswerkers, media, vakbonden, ziektekosten- en financiële verzekeringen, vele ziekenhuizen en stichtingen; en zelfs enkele “grassroots” patiëntengroepen!

Hun bedrijfsmodel is niet gebaseerd op gezonde maar op zieke mensen: hoe meer zieke mensen, hoe beter voor de aandeelhouders van Pharmafia. En ze gebruiken vele heimelijke manieren om dat voor elkaar te krijgen. Ziektes uitvinden om gevaarlijke medicijnen te verkopen is slechts één optie (zoals statines voor cholesterol en AZT voor HIV). Het maken van ineffectieve en gevaarlijke vaccins voor ziektes die niet meer gevaarlijk zijn is een andere optie, net als het opzettelijk verspreiden van giftige stoffen in het milieu. Deze heimelijke ontvolkingsstrategie van wat in mijn boek de Wereldmaffia wordt genoemd, maakt de Pharmafia tot de vijand van onze gezondheid en overleving, met de covidplandemie als het wereldwijde hoogtepunt en lakmoesproef (zie Jim Haslams boek Covid-19: Mysterie opgelost).

In lijn met Pharmafia’s op bewijs gebaseerde geneeskunde is een van hun “wetenschappelijke trucs” het verplicht stellen van Randomized Controlled Trials* (RCT’s) voor nieuwe medicijnen. Zulke onderzoeken zijn duur, ingewikkeld en tijdrovend. En RCT’s kunnen gemakkelijk worden vervalst – door de professionele oplichters van Pharmafia. Tijdens Covid, toen dr. Pierre Kory en collega’s op het slagveld bewezen dat ivermectine levensreddend was (zie zijn boek The War against Ivermectin), wilde geen enkel tijdschrift hun bevindingen publiceren omdat ze niet in RCT-formaat waren.
*Gerandomiseerde Gecontroleerde Onderzoeken – red.

Dat was onderdeel van een campagne om ivermectine zwart te maken en te blokkeren. Met de leugen dat er geen effectieve behandeling of preventie beschikbaar was, drukten ze vervolgens hun giftige spuiten door. Deze “wetenschappelijke truc” kostte miljoenen mensen het leven door hun effectieve behandelingen te ontzeggen, en er zullen er nog miljoenen volgen in het mRNA prikschandaal.

Virus knoeien 2: Team Geen-Virus

Het geschil Pasteur-Béchamp smeult nog steeds. Vóór covid ontkenden de meeste alternatieve visies niet dat virussen bestaan, maar ze trokken alleen hun rol in het veroorzaken van ziekten in twijfel. Tegelijkertijd wisten veel artsen en dierenartsen dat infectieziekte = gastheer + ziekteverwekker + omgeving. Bij endemische ziekten zoals influenza is de ziekteverwekker essentieel maar niet doorslaggevend. Maar bij epidemische ziekten zoals miltvuur of MKZ (in niet-immune populaties) is de rol van de ziekteverwekker vaak doorslaggevend.

Toevallig (of niet) radicaliseerde Team No-Virus tijdens de volledig georganiseerde covidplandemie, waar het discussies vertroebelde over onder andere lablek versus natuurlijke oorsprong en over ivermectine en HCQ. In plaats van je te vervelen met de technische details (zie Does SARS-CoV-2 Exist? Yes. | Jeremy R. Hammond ), volgt hier een metafoor die de absurditeit laat zien van de “wetenschapstruc” die wordt gebruikt door virusontkenners:

“De wetenschap over het niet-bestaan van radiogolven staat vast,” zeggen dr. Wanco en dr. SamBa, leiders van de radiogolfontkenners, “omdat niemand kan voldoen aan onze eis dat – niet-bestaande – radiogolven eerst geïsoleerd moeten worden in een vacuüm voordat ze in de ontvanger terechtkomen. We verklaren hierbij het hele corpus van meer dan een eeuw radiotechnologie, geschiedenis en aanverwante wetenschappen nietig.”

In het geval van no-virus betekent dit ook dat mensen als Peter Duesburg, Kary Mullis, Peter McCullough, “Zev” Zelensky, Meryl Nass, Simone Gold, Sucharit Bhakdi, Wolfgang Wodarg, Vernon Coleman, Tess Lawrie, Mercola en Aseem Malhotra gewetenloze charlatans zijn die ons voor de gek houden met niet-bestaande virussen. Deze “wetenschapstruc” – zeggen dat het bestaan van virussen alleen kan worden aangetoond met een door hen gedefinieerde methode “ABC etc.” – werd 128 jaar geleden al weerlegd door het werk van Loeffler, toen ABC nog niet eens bestond! Zoals Lyndon LaRouche Jr. stelt:

Wetenschap is geen reeks [voorgeschreven] stappen; het is een voortdurend proces van creativiteit …

Zowel Jeremy Hammonds uitgebreide ervaringen in gedetailleerde “ABC”-discussies met voorstanders van geen-virus, als mijn ervaringen (met honderden commentaren op mijn site) leiden tot de conclusie dat de leiders extreem dogmatisch zijn, maar elkaar vaak op details tegenspreken; en dat de volgelingen zich vaak gedragen als sekteleden die hun leiders met religieuze ijver verdedigen, vaak in agressieve of onbeschofte bewoordingen. Tom Cowan toonde bijvoorbeeld zijn kwade trouw door zijn kritiek op een stuk van mij te openen met de diagnose Syndrome of Insufficient Thinking (SIT): hij zei dat ik “vol zat met SIT”. Vervolgens verving hij tot twee keer toe mijn term “het injecteren van met Ehrlichia besmet bloed” door “het injecteren van pus”, terwijl hij mijn centrale argument volledig negeerde.

Hieraan toegevoegd is hun gemeenplaats “dat is niet mijn werk” wanneer gevraagd wordt naar verklaringen over gerelateerde fenomenen, bijv. het preventieve of therapeutische effect van ivermectine op covid. Als er al een verklaring komt dan is die zeer speculatief, simpelweg omdat hun geen-virus-theorie er één is van ontkenning, niet van opheldering.

Dit is niet alleen sciëntisme, maar ongekend obscurantisme – mensen opzettelijk in het duister houden. Een groot deel van Daniel Roytas’ ogenschijnlijk sympathieke boek Can you catch a cold gaat over dezelfde “wetenschapstruc”, leugenachtigheid verpakt in subtiele en overtuigende bewoordingen. De belangrijkste conclusie – de griep is niet besmettelijk – wordt zelfs tegengesproken door het resultaat van de besmettingsexperimenten die ze aanhalen: de experimentele groep had 32% besmetting, tegen 10% in de controlegroep.

Die 32% is veel meer dan ik had verwacht voor een endemisch ademhalingssyndroom geassocieerd met een zeer gevarieerde virusmix (griep, corona, rhino) die al eeuwen bestaat, aangezien 80 tot 90% vaak immuun is. Zoals verwacht, vermelden ze niet de belangrijke studie over het 2020 covid “superverspreider”-incident in Gangelt onder 919 mensen door dr. Hendrik Streeck (15,5% besmet bij carnavalsdeelnemers, 3,1% bij niet-deelnemers); maar veel oude, extreem kleine en primitieve experimenten werden opgenomen in hun analyse. Door zich te richten op een endemische ziekte zoals influenza, vermeden Roytas en Bailey ook heel handig het voor de hand liggende besmettingsfenomeen dat optreedt bij epidemische ziekten.

Zoals mond- en klauwzeer bij dieren, waarbij tot 100% ziek kan worden. Net als bij de mazelenfeestjes uit mijn jeugd, waar we het allemaal tegelijk kregen en onze ouders er snel vanaf waren, gebruikten grote veeboeren in Afrika en Zuid-Amerika een lap om bij een uitbraak van mond- en klauwzeer door de bek van het eerste zieke te trekken en daarna bij de hele kudde. Ondanks mijn dringende verzoeken aan de vele geen-virus-commentatoren op mijn substackposts (waaronder Massey, Cowan, Yeadon, Latypova) om opheldering te verschaffen over dit MKZ-lappenfenomeen, heeft geen van hen ooit gereageerd.

Waarom wringen virusontkenners zich dan in zulke bizarre en dogmatische posities? Er kan maar één verklaring zijn: het is een samenzwering in de vorm van cognitieve infiltratie, een term van Cass Sunstein, een pion van de globalisten. Zijn er precedenten? Ja, dit gebeurde in de 9/11-waarheidsbeweging (vanaf dag 1!), in “platte aarde”, en ik weet zeker ook in de multipolaire mythe. Ron Unz gaf ons deze waarschuwing:

[Volgens Sunstein] … moeten agenten zich aansluiten bij die online gemeenschappen en een breed scala aan aanvullende theorieën promoten, vaak nogal absurde theorieën, om zo interne conflicten aan te wakkeren, de leden af te leiden naar theoretische doodlopende wegen en ze zwaar in diskrediet te brengen bij het bredere publiek.

Conclusie

De geen-virus-theorie is niet alleen gevaarlijk voor de waarheidsbeweging, maar ook voor je eigen gezondheid: geen-virus betekent bijvoorbeeld ontkenning – op eigen risico – van veel biowapens. Maar ook afzien van antivirale middelen als je een ernstige en koortsachtige kortademigheid krijgt: geen virussen, dus geen antivirale middelen! In plaats van artsen als Pierre Kory te steunen die streden voor het gebruik van ivermectine als levensreddend medicijn, probeerde Team Geen-Virus (net als Pharmafia!) ivermectine zwart te maken: het zou niet werken (terwijl dr. Tess Lawrie in juli 2021 al een klinische covid-megastudie publiceerde,https://odysee.com/@DarkHorsePodcastClips:b/ivermectin-meta-analysis:4); het zou Big Pharma veel geld opleveren (maar de patenten zijn bijna 30 jaar geleden verlopen en er zijn miljarden doses gedoneerd om Afrikaanse ziektes te genezen); en het zou gevaarlijk zijn (terwijl het een van de veiligste medicijnen ooit is).

Zoals Jeremy Hammond schrijft:

Er zit tragische ironie in het onvermogen [van de ontkenners] om te beseffen dat het idee dat gastheerfactoren grotendeels bepalend zijn voor de pathogenese van ziekte, het bestaan van virussen niet uitdaagt, maar juist versterkt.