De documenten spreken voor zich
En ze vertellen een heel ander verhaal
Toen mijn man Woody in 2003 door zelfmoord om het leven kwam, begreep ik er helemaal niets van.
Iedereen om me heen zei hetzelfde: “Hij moet depressief zijn geweest.”
Maar ik woonde bij hem. Ik kende hem. En diep van binnen wist ik dat die verklaring niet klopte.
Door Vertaalteam; bron: Kim Witzcak op Brownstone.org
Het project, genaamd “Pode Espalhar” (Verspreid maar), werd aangekondigd door de Perseu Abramo Foundation met het doel om beïnvloeders die gelieerd zijn aan het Lula-regime samen te brengen en hen gratis juridische ondersteuning aan te bieden zodat ze kunnen optreden als “verdedigers van het regime op sociale netwerken” – ook tijdens verkiezingstijd.
Woody was extravert, functioneerde goed, was gedreven en stond volop in het leven. Hij trainde voor een marathon, registreerde zijn kilometers, stond voor zijn werk en was er voor ons. Hij was niet teruggetrokken of worstelde niet met zichzelf op de manier die mensen doorgaans associëren met depressie.
Het enige dat was veranderd, was dat zijn arts hem vijf weken eerder Zoloft – een antidepressivum – had voorgeschreven voor slapeloosheid vanwege zijn nieuwe droombaan bij een startend bedrijf.
Dat was alles.
We wisten toen nog niet veel over antidepressiva. Maar nadat Woody stierf, begonnen we met graven. En wat we vonden was schokkend. De ene ontdekking leidde naar de andere. We begonnen de punten met elkaar te verbinden. Uiteindelijk leidde het ertoe dat we een rechtszaak tegen Pfizer aanspanden wegens dood door schuld/het ontbreken van een waarschuwing.
Wat we tijdens die juridische procedure ontdekten, veranderde alles.
Interne documenten. E-mails. Memo’s. Strategie-aanpakken. Marketingplannen. Risicobeoordelingen. Stille erkenningen van schade.
Allemaal begraven in het systeem.
Allemaal op briefpapier van het bedrijf en de FDA.
Allemaal nooit bedoeld voor publieke ogen.
Toen leerde ik een van de meest ontnuchterende waarheden van mijn leven:
De waarheid komt vaak niet uit de spreekkamer of uit de verhalen die ons worden verteld. Ze leeft in de documenten – zwart op wit, achter gesloten deuren.
Documenten liegen niet, ze leggen bloot.
Als je eenmaal een kijkje hebt genomen achter de schermen, zie je het duidelijk: het systeem manipuleert, schermt macht af en beschermt de winst, niet de mensen.
Enkele van mijn favoriete interne documenten van Zoloft.
De gelekte memo van BIO: “Het is tijd dat RFK Jr. vertrekt.”
Dus toen ik dit artikel van James Lyons-Weiler voor het Brownstone Institute las – een denktank die ik ben gaan respecteren vanwege zijn toewijding om machtige systemen aan serieuze vragen te onderwerpen en een eerlijke dialoog te bevorderen – over de gelekte BIO-memo, waarin een farmaceutische lobbygroep discussieerde over het wegwerken van RFK Jr. zonder dat het opvalt en het beïnvloeden van de publieke opinie, hoefde ik niet te worden overtuigd.
Ik heb dit eerder gezien.
De namen veranderen.
Maar het systeem verandert niet.
Het gelekte interne document – volgens de berichten uit de Biotechnology Innovation Organization (BIO), de machtige lobbytak van de farmaceutische industrie – was net aan het licht gekomen. En toen ik het document van de stuurgroep van 3 april 2025 las, was het weer een déjà vu.
BIO-Vaccine-Policy-Steering-Committee-April-3-2025.docx.pdf
Het hele document kun je downloaden in het artikel https://brownstone.org/articles/the-documents-speak-and-they-tell-a-very-different-story/
Omdat het geheime deel hardop werd gezegd:
“Het is tijd om naar The Hill* te gaan en ervoor te lobbyen dat het tijd is dat RFK Jr. vertrekt…”
* het gebied in Washington D.C. waar het Amerikaanse Congres vergadert, red.
Niet vanwege meningsverschillen over het beleid. Maar omdat hij een bedreiging vormde – voor het verdienmodel, voor publieke controle en voor transparantie.
De memo schetste een strategische routekaart, waarbij ‘invloedrijke stemmen’ werden genoemd, de angsten van beleggers geschetst, tactieken voor berichtgeving geïdentificeerd en politieke bondgenoten zoals voormalig FDA-commissaris Scott Gottlieb (nu bestuurslid van Pfizer) en CMS-beheerder dr. Oz in de schijnwerpers werden gezet. Door mijn carrière in reclame en marketing herkende ik de blauwdruk direct.
Aan de ene kant deed BIO gewoon zijn werk als handelsgroep die de belangen van zijn klanten behartigde. Maar aan de andere kant laat het zien hoe berekenend en gecontroleerd het publieke narratief kan zijn, vooral wanneer winst en macht op het spel staan.
Dit ging niet over het beschermen van de wetenschap of de volksgezondheid.
Dit ging over het sturen van perceptie, het neutraliseren van afwijkende meningen en het behouden van hun politieke kapitaal.
Dit artikel gaat niet over het verdedigen van RFK Jr. of het debatteren over de politiek van de FDA of NIH. Het gaat niet om rood of blauw. Het gaat over iets dat dieper gaat – en veel gevaarlijker is: over hoe ver de industrie zal gaan om haar portemonnee te beschermen en het narratief te sturen, ongeacht wie de leiding heeft.
Als je mijn werk hebt gevolgd, weet je dat ik altijd heb gezegd dat gezondheidszorg geen partijenkwestie is.
Het is paars – voor mensen. Voor het nietsvermoedende publiek, zoals we dat bijna 22 jaar geleden waren.
De campagne ging niet over de volksgezondheid. Deze ging over public relations.
En de BIO-memo is daar niet het enige voorbeeld van. Er is nog een ander document, verkregen via een Freedom of Information Act (FOIA ) [Woo-verzoek, red.], dat een soortgelijk beeld schetst. Het was geen door de wetenschap geleide gezondheidsstrategie. Het was een landelijke berichtgevingscampagne, niet bedoeld om geïnformeerde keuzes te ondersteunen of een open gesprek te bevorderen, maar om het gedrag van de bevolking te beïnvloeden en tegelijkertijd vragen en debatten af te kappen.
Er werd ons verteld dat berichtgeving over de volksgezondheid tijdens covid over ‘het volgen van de wetenschap’ ging.. Maar wat dit document van ‘Judicial Watch’ verkregen door de FOIA [Woo, red.] onthult, is iets heel anders:
Een strategische communicatiecampagne die is ontworpen om perceptie te vormen, gedrag te beïnvloeden, en cultuur te doordrenken via entertainment en media – met een niet op bewijs gebaseerde gezondheidsdialoog.
Link naar het PDF van Judicial Watch Inc. eveneens in het artikel: The Documents Speak. And They Tell a Very Different Story. ⋆ Brownstone Institute
Hoogtepunten uit het interne HHS Public Education Plan waren onder meer:
- Vaccin “entertainmentpakketten” verzonden naar entertainmentcoryfeeën en mediabureaus
- Werving van late-night hosts, Hollywood-komedieschrijvers en gescripte tv-shows
- Samenwerking met TikTok-, Snapchat- en Instagram-influencers
- Specials op Christian Broadcast Network en live tv-programma’s zoals The Voice
- Boodschappen versterkt door de NFL [National Football League, red.], NASCAR [American Automobile Racing Company, red.], MLB [Major League Baseball, red.], Disney Parks etc.
- Door algoritmes gestimuleerde inhoud gemaakt met sociale-mediaplatforms
Wat dat document onthult, is geen voorlichtingscampagne voor de volksgezondheid. Het is een bombardement aan gecoördineerde psychologische marketing. Het leek op de uitrol van een wereldwijde merkcampagne, behalve dat het “product” een door de overheid goedgekeurd one-size-fits-all-vaccinatieprogramma was. En het doel was niet geïnformeerde toestemming. Het was naleving.
Er werd aan elke culturele en emotionele hendel getrokken. En tenzij je FOIA-documenten zoals deze hebt doorgespit… zou je het nooit geweten hebben.
En nogmaals, dit gaat niet over “anti-vax” of “pro-vax”. Het gaat om pro-waarheid, pro-transparantie en pro-menselijke keuze.
Ik kom uit de reclamewereld. Ik weet hoe een campagnestrategie eruitziet.
En dit? Dit was een van de meest agressieve PR-bombardementen die ik ooit heb gezien.
Het feit dat het via FOIA moest worden ontdekt, zegt alles.
Als dit echt over het vertrouwen van het publiek ging, waarom was het dan niet meteen openbaar?
Van waar ik sta
Ik ben niet anti-medicijnen. Ik ben niet anti-business. En ik ben zeker niet anti-vooruitgang.
Ik geloof in innovatie. Ik geloof in transformatie. Ik hou van wat bedrijven kunnen doen als het in lijn is met het doel en de integriteit.
Maar ik geloof ook in transparantie boven manipulatie en mensen boven winst.
Want als het om gezondheidszorg gaat, hebben we te maken met mensenlevens – niet met producten, niet met campagnes, niet met kwartaalwinsten.
En toch blijft de gezondheidszorg een van de weinige sectoren waar ons wordt geleerd om blindelings te vertrouwen en te gehoorzamen. Geen vragen. Geen pushback. Alleen naleving.
We geven onze macht weg – omdat we geloven dat ‘zij’ het beter weten.
Maar dit is wat ik heb geleerd door verdriet, belangenbehartiging en de moeilijke weg van waarheidsvinding:
Niemand zal ooit meer om uw gezondheid of het leven van uw geliefde geven dan u.
En documenten als deze – of ze nu aan het licht komen door rechtszaken, FOIA of moedige insiders – zijn de broodkruimels die we moeten volgen.
Ze liegen niet.
Ze draaien niet.
Ze laten ons alleen de delen van het verhaal zien die we nooit hadden mogen zien.
Een laatste gedachte
De waarheid hoeft niet beschermd te worden. Ze moet worden onthuld. En vaker wel dan niet leeft die waarheid in de documenten.
Laten we nieuwsgierig blijven. Blijf wakker.
En stop nooit met vragen…
Wat wordt ons niet verteld?
Auteur
Kim Witczak – Toonaangevende wereldwijde pleitbezorger voor geneesmiddelenveiligheid, consumentenvertegenwoordiger in het FDA-adviescomité en spreker met meer dan 25 jaar professionele ervaring in reclame- en marketingcommunicatie.