Procedurele fout bij toelating RSV-prik
De Gezondheidsraad adviseert, de wetgever past de wet aan, de Kamer heeft geen idee van wetenschappelijke definities, keurt de wijziging goed en het RIVM start weer een nieuwe vaccinatiecampagne. Artsen voeren slaafs uit, zijn totaal niet geïnteresseerd, tijdschriften willen kritiek op deze gang van zaken niet publiceren.
Door Dr. Michael Smulders; bron X
Immunisatie tegen RSV in het eerste levensjaar | Vaccinaties | Gezondheidsraad
Wat is het geval
Sinds 2025 is het begrip vaccinatie in de Wet publieke gezondheid verbreed naar zowel actieve als passieve immunisatie.
Met de formele wijziging is expliciet vastgelegd dat in de Wet publieke gezondheid (Wpg) het begrip “vaccinatie” nu zowel actieve immunisatie (het zelf opwekken van antistoffen na toediening van vaccin) als passieve immunisatie (rechtstreekse toediening van antistoffen) omvat. Dit betekent dat voor het Rijksvaccinatieprogramma en de toepassing van de Wpg beide vormen onder één wettelijke definitie vallen (https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-36682-3.html).
Als je AI er op bevraagt schrijft die:
“De wijziging volgt op adviezen van de Gezondheidsraad en de voorgenomen opname van nieuwe vormen van immunisatie, zoals bescherming tegen het RSV-virus, in het publieke vaccinatieprogramma. Zo sluit de wetgeving beter aan bij moderne praktijk en wetenschap, waarin “vaccinatie” zowel actieve als passieve immunisaties kan omvatten”.
Een prachtig voorbeeld van een cirkelredenering.
Het bijzondere aan deze gang van zaken is dat het advies van de Gezondheidsraad op intrinsiek niet logische manier tot stand is gekomen.
De Gezondheidsraad hanteert namelijk criteria voor het beoordelen of iets toegevoegd moet worden aan het RVP, maar dat zijn de criteria voor vaccinatie en het gaat bij nirsevimab om passieve immunisatie. Een procedurele fout dus.
Met deze wetswijziging wordt achteraf goed gepraat wat feitelijk een advies op onjuiste gronden was.
Naschrift
Als we dan naar de criteria kijken, dan claimt de Gezondheidsraad dat er bij de RSV-antistof-injecties sprake is van voldoen aan de criteria:
- “omvangrijke groep, met ernstig verloop van de ziekte”,
- dat er “groepsimmuniteit wordt opgebouwd”,
- dat er sprake is van “een urgent volksgezondheidsprobleem” en
- dat de “vaccinatie doelmatig is” (bijvoorbeeld als het gaat over de kosten).
In een andere post zal ik nog uitgebreid uitleggen dat het advies om nirsevimab tegen het RS-virus te adviseren juist op grond van deze criteria uiterst dubieus zo niet onjuist was, en herroepen moet worden.