Totalitair Leuven laat burgers elkaar verklikken in DDR-stijl
Beste vrienden,
Ik geef het hier even mee omdat ik het toch wel heel belangrijk vind dat iedereen zich als een voorbeeldburger gedraagt. In Leuven mogen personeelsleden van de stad geen kritiek meer geven op beleidsbeslissingen (zie dit artikel).
Door Mattias Desmet, bron: Facebook
Én er wordt sterk afgeraden om op de werkvloer nog kussen te geven bij verjaardagen en andere in biochemisch opzicht overbodige gebeurtenissen.
Als ik zoiets lees, twijfel ik – oprecht waar – altijd even of het niet één april is. Helaas, het is zes februari.
Merk dus vooral het zinnetje op ‘Die voorbeelden komen er deels op vraag van de medewerkers zelf.’ Het is niet alleen Klaus die totalitaire neigingen heeft; ieder mens die risico’s uitsluiten in het leven belangrijker vindt dan het leven zelf, zeilt op totalitair kompas.
In een samenleving waar roken, drinken, kussen, schreeuwen en lachen verboden is, vindt de getotalitariseerde voorbeeldburger zijn genot nog op één plaats: het nauwkeurig toezien dat iedereen zich aan de absurde regeltjes houdt.
De criminaliteit van het getotalitariseerde subject is het tegenovergestelde van ‘gewone’ criminaliteit. Gewone criminaliteit bestaat uit het overtreden van regels; totalitaire criminaliteit bestaat uit het blijven volgen van de regels, zelfs wanneer de regels zelf crimineel worden.
Soms zijn regeltjes inderdaad maar voor één iets goed: om er je laars mee te lappen.