Kafka in de medische wereld
Kafka in de medische wereld. @ministerVWS @MinVWS
Drie jaar geleden kreeg ik bijgaande brief van de Inspectie, @IGJnl.
Drie jaar geleden kwam mijn eerste brief, en ik begreep dat ik niet de enige arts was die zo’n ‘corrigerende’ brief had gekregen.
Op de website van de Inspectie staat namelijk het volgende te lezen:
“De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft de afgelopen maanden (2021) ongeveer vijftig keer een corrigerende brief gestuurd naar artsen die evident onjuiste informatie gaven over het coronavirus aan hun patiënten of via sociale media. Of over het vaccineren daartegen. Ook schreef de inspectie zo’n tien keer dat een sanctie – zelfs via het tuchtrecht – kan volgen als de arts zou doorgaan met het verspreiden van zulke onjuiste informatie. Het ging daarbij onder andere om het betwisten van algemeen aanvaarde wetenschappelijke informatie, medicijnen propageren die afwijken van de professionele standaard of het actief ontraden van vaccinaties. De artsen weken daarmee af van de normen en richtlijnen van hun eigen beroepsgroep.”
“Het doen van ongefundeerde uitspraken is in Nederland niet verboden. Maar de inspectie onderneemt wel actie als een zorgaanbieder uitspraken doet die een gevaar voor de volksgezondheid opleveren.”
Later zouden er in mijn geval nog meer brieven volgen, en in 2023 startte de Inspectie een onderzoek naar mij. Dat onderzoek is nog steeds gaande.
Mijn doel is om openheid te geven over wat er met mij is gebeurd en nog steeds gebeurt. Ik vind het namelijk onwenselijk en zelfs gevaarlijk als een Inspectie transformeert in een gedachtenpolitie en als ambtenaren bij dat instituut opdrachten van hogerhand op gaan volgen om huisartsen ‘full force’ [op volle kracht, red.] aan te pakken. Dit laatste schreef voormalig minister Hugo de Jonge, blijkt uit Wob-documenten van Cees van den Bos @CeesCees72. Maar hoewel we nu dus een minister hebben van de PVV, krijg ik nog steeds brieven van de Inspectie, alleen maar omdat ik mijn mening heb gegeven. Er is namelijk geen patiënt geweest die klachten heeft ingediend over mijn patiëntenzorg.
In 2013 heeft huisarts Tromp uit Tuitjenhorn zich gesuïcideerd, nadat hij door de Inspectie was geschorst en op non-actief was gesteld. Hij is destijds gemeld bij de Inspectie en zodanig bejegend dat hij geen uitweg meer zag en zich heeft gesuïcideerd. Zijn weduwe gaf hier in 2016 een interview over. Dit is de inleiding van dat interview:
“Vorige week oordeelde de Raad van State dat het bevel van de Inspectie voor de Gezondheidszorg om huisarts Nico Tromp op non-actief te stellen, onrechtmatig was. Anneke Tromp-Schaap, weduwe van de huisarts en eigenaar van Huisartsenpraktijk Tuitjenhorn, vertelt thuis haar verhaal.”
Ik dacht in die tijd, in 2013, dat de Inspectie hier lering uit zou trekken. De afgelopen jaren, vanaf [de ontvangst van, red.] bovenstaande brief, vraag ik me af of dat zo is en daarom deel ik mijn verhaal en ben ik zo transparant mogelijk over de manier waarop ik ben behandeld door de inspecteurs van de IGJ.
Dit in de misschien ijdele hoop dat men bij de Inspectie inziet dat men meewerkt om artsen te laten zwijgen en niet aan betere patiëntenzorg of een veilig klimaat voor medici. En dat dat ongewenst is, omdat geïntimideerde artsen bange artsen zijn en bange artsen minder goede zorg verlenen aan hun patiënten. Maar ook omdat censuur en het zwijgen van artsen leidt tot een cultuur van zwijgen in de medische wereld, een cultuur die ik ervaar ten aanzien van de coronaprikken en de bijwerkingen daarvan en de huidige voortdurende oversterfte.
In elk geval hebben de brieven die ik de afgelopen jaren kreeg mij niet tot zwijgen gebracht. Integendeel, ik werd me er juist extra van bewust hoe belangrijk het is om mijn geweten te volgen en ook om mijn eed gestand te doen. Volgens de artseneed heb ik namelijk beloofd om geen schade aan te brengen aan mijn patiënten, maar me ook goed te informeren, zodat ik mijn patiënten goede informatie kan geven. Ik heb beloofd me niet onder druk te laten zetten om tegen mijn geweten en eed in te gaan, dus ook niet door de Inspectie.
In oktober 2021 kreeg ik dus bovenstaande brief, dat ik volgens meldingen desinformatie verspreid op Twitter. Ik heb de meldingen opgevraagd, maar daar werd ik niet veel wijzer van. Mijn advocaat heeft de Inspectie laten weten dat ik, net als elke Nederlander, vrijheid van meningsuiting heb. In december 2021 kreeg mijn advocaat het bericht dat mijn dossier gesloten was.
Begin 2023 kreeg ik weer een brief. Daarin stond dat er nieuwe meldingen waren ontvangen, ook van artsen, en dat de IGJ besloten had een onderzoek naar mij in te stellen. De meldingen bleken ruim een jaar ervoor gedaan te zijn, bijna allemaal op dezelfde dag (in januari 2022) en naar aanleiding van één tweet van mij. Die tweet werd uit zijn verband gerukt, de meldend artsen maakten ervan dat ik ‘de beroepsgroep van fraude beschuldigde’, wat niet zo was, en dienden hun meldingen in zonder mij te verwittigen. De meldingen kwamen dus niet van patiënten van mij, maar van collega’s waarvan ik niet weet wie het zijn.
Ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Daar heb ik gehoor aan gegeven. Tijdens dat gesprek kreeg ik niet te horen wat ik precies fout had gedaan of welke desinformatie ik had verspreid. De inspecteurs vroegen me aan het begin van het gesprek of ik hun namen niet bekend wilde maken op Twitter.
Zij wilden mij niet vertellen welke mensen en artsen meldingen hadden gedaan. Na afloop van het gesprek werd gezegd dat er een verslag zou volgen. Dat verslag was een woordelijke uitschrijving van wat er gezegd was, door de inspecteurs, door mij, door mijn advocaat en door Jan Bonte @john_bumblebee, die ook aanwezig was bij het gesprek.
Tijdens dat gesprek bleek ook dat de inspecteurs niet op de hoogte waren van de werking van de coronaprikken en ook niet van de voortdurende oversterfte. De inspecteurs hebben namelijk geen tijd om de literatuur bij te houden, juist omdat er zoveel meldingen binnenkomen. Meldingen waar de Inspectie dus zelf toe heeft opgeroepen.
Het onderzoek is nog steeds gaande. Ik heb begin dit jaar verzocht of het onderzoek gestaakt kan worden, maar mijn repliek wordt op bijna alle punten van tafel geveegd, want ik voer ‘geen nieuwe feiten’ aan, staat in de meest recente brief die ik kreeg. Ook heb ik de inspecteurs op de hoogte gebracht dat er een heksenjacht op mij gaande is (geweest) en dat ik de sterke indruk heb dat de artsen die eraan meededen/doen, dezelfden zijn als die de meldingen over mij hebben gedaan. In deze post beschrijf ik die heksenjacht en wat dat met mij heeft gedaan.
Eigenlijk klopt het sowieso niet als een Inspectie meningen van artsen gaat ‘corrigeren’. En het klopt ook niet dat Jan en alleman meldingen over mij kan doen, zonder dat ik de identiteit van de melders verneem.
Dan over de meldend artsen. Ik weet dus niet wie het zijn, de inspecteurs weten het wel en weten dus ook of het dezelfde groep artsen is die me al vier jaar belastert, doxt* en intimideert, in groepsverband. Waarom ze dat doen? Ik heb geen idee. Wat ik denk is dat deze artsen het slecht verdragen als een collega kritiek heeft op maatregelen die zij juist propageerden. En dat deze collega’s het wel gemakkelijk vonden dat de Inspectie een meldpunt heeft opgericht, waar ze voor mij anoniem hun beklag konden doen, zodat ik ‘full force’ kon worden aangepakt.
*Doxing of doxen is het met kwade bedoelingen verzamelen of verder verspreiden van andermans persoonsgegevens om die persoon te intimideren en/of lastig te vallen.
Ik zit niet in de slachtofferrol. Maar ik ga ook niet zwijgen en me voegen naar de ‘consensus van de beroepsgroep’ omdat dat niks met wetenschap of geneeskunde heeft te maken. Als je geen vragen meer mag stellen of geen kritiek meer mag hebben op straffe van verkettering, uitsluiting of zelfs schorsing of maatregelen, dan zij dat zo. De afgelopen jaren maakten voor mij alleen maar duidelijk dat ik geen rechten meer heb zodra ik mijn mening geef.
Wetenschap en geneeskunde kunnen allebei alleen verder komen in een open klimaat, waar je zonder angst om je baan te verliezen je werk mag doen. Dat klimaat is er niet meer. Met dank aan de Inspectie en de inspecteurs. Ik vraag me af of zij dat beseffen.