Hoeveel adelaars vinden de dood door windenergie?

De zaak tegen NextEra laat zien hoe roekeloos destructief exploitanten van windturbineparken zijn. In 2022 pleitte een dochteronderneming van NextEra Energy, ESI Energy, schuldig aan het doden van ten minste 150 adelaars op haar windturbineparken in acht staten in de VS in het afgelopen decennium. De Migratory Bird Treaty Act [Trekvogelverdragswet, red.]) en de Bald and Golden Eagle Protection Act verbieden het doden, vangen of vervoeren zonder vergunning van beschermde trekvogelsoorten. ESI Energy heeft nagelaten de benodigde vergunningen te verkrijgen en heeft geen stappen ondernomen om adelaars te beschermen, waardoor het bedrijf een voordeel had ten opzichte van concurrenten die dergelijke stappen wel ondernamen.

Lees meer:

• Conventionele windenergie – een dodelijk ontwerp voor vogels, American Eagle Foundation
• Hoeveel vogels worden gedood door windturbines? Amerikaanse Vogelbescherming, 26 januari 2021
• Windenergiebedrijf pleit schuldig aan het doden van minstens 150 adelaars, The Guardian, 11 april 2022
• Onze held – Een klein vogeltje in Australië verslaat Net Zero fanatici, The Exposé, 19 december 2022
• Windturbineparken vernietigen wilde dieren terwijl milieuorganisaties miljoenen dollars aannemen van windenergiebedrijven, The Exposé, 7 oktober 2023
• Labour heft eenzijdig beperkingen op windturbines op land op, The Exposé, 10 juli 2024
• Starmer zet vaart achter een investeringsmaatschappij in “groene energie” in staatseigendom die verwoestend zal zijn voor de natuur, The Exposé, 26 juli 2024

De federale regeringen verbergen de gegevens over adelaarssterfte

Door David Wojick,  gepubliceerd door The Heartland Institute op 3 april 2025

Stel je voor dat er een industrieel product is dat duizenden mensen per jaar doodt en dat aantal groeit nog steeds. De overheid houdt het nauwlettend in de gaten en houdt de gegevens geheim om het product te beschermen. Schandalig, toch? Maar dat is precies het geval met windenergie die adelaars doodt.

Elke door de wind gedode adelaar die op een industriële locatie voor windenergie wordt aangetroffen, wordt snel gemeld aan de federale Fish and Wildlife Service (“FWS”). Ieder jaar dient elke locatie ook een jaarlijks rapport met het aantal gedode adelaars bij de FWS in. Geen van deze gegevens is openbaar beschikbaar.

Alle FWS-gegevens over adelaarssterfte zijn een groot geheim van de overheid, bedoeld om de windindustrie te beschermen tegen publieke verontwaardiging. Dit moet stoppen.

Het publiek heeft het recht op informatie over al deze adelaarssterfte. Bovendien zouden deze gegevens onderzoek ondersteunen naar manieren om de sterfte te verminderen. Er is bijvoorbeeld gesuggereerd dat het zwart schilderen van de wieken de adelaars zou helpen de wieken te vermijden. In feite zijn er een heleboel technologieën die bestudeerd zouden kunnen worden als er uitgebreide gegevens over de sterfte beschikbaar zouden zijn.

Het is geen geheim waar al deze gegevens zijn. Ze staan allemaal in één grote database van de FWS die het Injury and Mortality Reporting System (“IMR”) heet, maar het enige wat je kunt doen is je eigen gegevens invoeren. Je kunt niet kijken naar de gegevens van anderen, zoals de hele vogelsterfte bij een bepaalde windturbine of groep van windturbines.

Belangrijke groepen windturbines kunnen bijvoorbeeld windturbines zijn die gebruik maken van een bepaalde technologie, of die zich in een bepaald district of congresdistrict bevinden. Er zijn veel analyses die belangrijk kunnen zijn, maar alleen FWS kan al deze gegevens zien. Het is een overheidsgeheim.

Een andere aanpak zou  zijn om te vragen naar specifieke gegevens over de dood van vogels, maar ook dat werkt niet. De in Wyoming gevestigde Albany County Conservancy (“ACC”) stuurde FWS bijvoorbeeld een Freedom of Information Act (“FOIA”)-verzoek om een aantal zeer specifieke sterftegegevens van vier windenergieprojecten.
*FOIA = soort van Woo-verzoek

Toen het antwoord uiteindelijk kwam, zei FWS dat ACC slechts inzage had in 256 pagina’s, oftewel 22% van de 1156 pagina’s die overeenkwamen met hun zoekopdracht. De overige 910 pagina’s waren geheim. De beschikbare 22% gaf geen antwoord op hun vragen. De gegevens over sterfte door windenergie zijn gewoon geheim.

Bovendien heeft elke windenergielocatie een vergunning om een bepaald aantal adelaars per jaar te doden voordat er preventieve actie moet worden ondernomen. Ook deze gegevens zijn niet publiekelijk beschikbaar. Ik kan zelfs geen openbare kaart of lijst van toegestane installaties vinden, laat staan dat er gegevens over vergunningen beschikbaar zijn voor analyse.

Uiteindelijk is er geen manier om te zien hoeveel adelaars er lokaal of regionaal mogen omkomen, of om de impact van deze geoorloofde sterfte te analyseren. De landelijke aantallen kunnen in de tienduizenden of honderdduizenden lopen.

Ook de methode die FWS gebruikt om de vergunningen hiervoor te berekenen is niet beschikbaar voor analyse, voor zover ik kan nagaan. Misschien staan ze te veel sterfte toe. Ik kan geen gepubliceerd onderzoek vinden over dit onderwerp.

Er is nog een ander punt van belang bij de vergunningen. In de voorwaarden van de FWS-vergunning staat dat de rapporten slechts ongeveer een derde van de daadwerkelijke sterfte hoeven te bevatten.

Hier is de standaard taal van de vergunning:

 “(1) Fataliteitsonderzoeken. (a) U moet een gemiddelde jaarlijkse detectiewaarschijnlijkheid voor het hele gebied realiseren (rekening houdend met ruimtelijke en temporele dekking, evenals mogelijke aaseters of detectievertekening) van ten minste 35% voor elke periode van vijf jaar tijdens de vergunningsperiode.”

Met dit detectiepercentage van 35% zou de werkelijke sterfte ruwweg drie keer zo hoog zijn als het aantal gedode adelaars! Ze weten dus dat de gerapporteerde aantallen veel te laag zijn. Het is ingebouwd. Alle onderzoeken of bevindingen die gebaseerd zijn op de rapporten moeten rekening houden met deze waarschijnlijk lage foutmarge. Als een locatie aangeeft dat er 30 adelaars zijn gedood, is het redelijk om aan te nemen dat het er eerder 90 waren.

Windenergie doodt veel adelaars. De federale overheid houdt deze vernietiging bij, maar het is allemaal een groot geheim. We hebben het recht om te weten wat er met onze adelaars gebeurt.

Voor het eerst gepubliceerd op CFACT.

Over de auteur

David Wojick is voormalig consultant bij het Office of Scientific and Technical Information van het Amerikaanse Ministerie van Energie op het gebied van informatie- en communicatiewetenschap. 

Een uitgebreidere biografie kan hier gevonden worden op DeSmog. Opgemerkt moet worden dat het doel van DeSmog is om “ontkenning van klimaatwetenschap” te documenteren. Het houdt verschillende databases bij van mensen en organisaties die zich bezighouden met “verkeerde informatie” en lobbyen tegen “het aanpakken van klimaatverandering”. DeSmog is partner in het Covering Climate Now project, dat nieuwsorganisaties (zoals The New York Times, The Guardian, BBC en Forbes) organiseert en helpt bij het verslaan van klimaatverandering wereldwijd. DeSmog blijft zijn focus uitbreiden naar andere gebieden van “misinformatie” zoals het voorzien in de energiebehoeften van de wereld en het confronteren van “milieuracisme”. Kortom, DeSmog is een spreekbuis van de gevestigde orde; zijn enige doel is om het verhaal van de gevestigde orde te propageren. Het is in deze context dat de informatie die DeSmog publiceert gelezen moet worden, zodat de misinformatie* en disinformatie* van de gevestigde orde die zijn blogs vervuilen, eruit gefilterd kunnen worden.

* Desinformatie kent 2 vormen:

• Misinformatie: onjuiste informatie die verspreid wordt zonder dat er sprake is van bewuste misleiding. 
• Disinformatie: onjuiste informatie die verspreid wordt met het actieve doel om mensen te misleiden.