Hoe ziet onze wereld er over 10 jaar uit?
Aangezien ik geen helderziende ben, zal ik me baseren op een analyse van verleden en heden. Het huidige krachtenveld is immers bepalend voor de ontwikkelingen richting 2035. In dat krachtenveld onderscheid ik 4 bepalende ontwikkelingen.
Door Dolf van Wijk;
Gebaseerd op een pitch over het jaar 2035 voor het nieuwe platform Ticq
De eerste is de krachtlijn van de technocratie. Het meest zichtbare en dé grote bedreiging in de handen van kwaadwillenden. In dit geval een machtige elite die via gekaapte instituties zoals universiteiten, rechtspraak en media hun controle en macht alsmaar vergroten.
De politiek is verworden tot eenzijdig toneelspelen in dienst van het gewenste narratief, met steeds weer nieuwe verzonnen of georganiseerde crisissen om de bevolking angstig, verward en manipuleerbaar te houden. Verkiezingen veranderen niets aan de zittende macht die samen met schijnoppositie het gewenste beleid blijft uitvoeren, terwijl echte oppositie effectief monddood wordt gemaakt. Het aloude verdeel-en-heersspel wordt kundig gespeeld.
Geheime diensten onder leiding van de NCTV bleken achter de schermen de macht in de coronaperiode overgenomen te hebben. Uit baanbrekend Woo-onderzoek weten we ook dat zij het land besturen met behulp van heimelijk aangeschafte Amerikaanse AI-software die doelwitten zoals ongehoorzame burgers op kan sporen én aanpakken. Het bedrijf Palantir, de onbenoemde winnaar van de laatste verkiezingen in de Verenigde Staten, levert deze software aan de hele westerse wereld, waarmee al veel bureaucratische infrastructuur onder technocratische controle is.
De tweede krachtlijn is de beweging van de menselijkheid, van de waarheidsvinding. Van het verzet dat ontstond tijdens de coronaperiode in grote eensgezindheid rond de drang naar vrijheid. Deze grote spontane beweging heeft zich nadien weer grondig laten verdelen door emotioneel partij te kiezen in genoemde georkestreerde crisissen. Klimaat, links of rechts, gecontroleerde oppositie, Oekraïne of Rusland, Israël of Palestina; elke afleiding bleek effectief.
Een deel van de beweging bleek wél in staat vanuit een hoger abstractieniveau het verdeel-en-heersspel te doorzien en daardoor het oog te houden op het proces: op de golfbeweging die op de langere termijn leidt naar het gezamenlijke doel door het juiste morele kompas te volgen. Deze grote en groeiende groep met duidelijke overtuiging en een sterk zelfvertrouwen bouwt ondertussen aan nieuwe samenlevingsvormen met een herwaardering van de menselijke maat. Met eigen media platforms, met journalistiek die weer onderzoekt, met debat en verschillende meningen, de expressie van een diep menselijke behoefte naar vrijheid van denken.
Een belangrijk derde krachtenveld is de enorme propaganda en mind control die inmiddels met superieure AI-technologie over ons wordt uitgeoefend om in onze geesten een gewenste werkelijkheid te creëren. Topambtenaar van de geschetste ‘deep state’ Frank van Kappen zei het in een WNL-uitzending: “Het manipuleren van feiten en meningen om een preferente werkelijkheid te creëren”. En alle overheden doen dit, ook met hun eigen bevolking.
Edward Bernays, icoon van de propaganda, wist 100 jaar geleden al dat de massapsychologie in staat was het gedrag van samenlevingen te sturen zonder dat ze het in de gaten hebben. Zonder dat ze het in de gaten hebben. Een ideaal instrument dus voor de elite die volgens Bernays als enige in staat is te zien waar het met de wereld heen moet, in tegenstelling tot het gewone volk.
De vrijheidsbeweging doorziet deze psychologische oorlogsvoering wél en toont daarmee waar de werkelijke scheidslijn van de huidige polarisatie loopt. Dat zijn niet de valse dilemma’s, maar de polarisatie-scheidslijn loopt tussen de slachtoffers van propaganda aan de ene kant en zij die het doorzien. Daar moeten we ons dus op richten om deze verdeeldheid op te heffen. Op het doorprikken van de propaganda en mind control, de onbewuste herprogrammering van ons wereldbeeld in een ‘preferente werkelijkheid’, een virtuele werkelijkheid gewenst door anderen.
Het vierde krachtenveld tenslotte zijn we zelf. Als individu. Leren we door de sluier van de preferente werkelijkheid heen kijken om de technocratische krachtlijn te stoppen? Om ons eigen wereldbeeld te ontdekken? Leren we om onze medeverzetsstrijders te waarderen om wat zij wél doen, laten wij ons niet langer afleiden van het proces, van de gewenste golfbeweging? Kijken we op een hoger abstractieniveau naar wat er werkelijk speelt? Zodat we als trotse en volwaardige complotDENKERS andere scenario’s objectief kunnen onderzoeken?
Het lijkt mij duidelijk. In plaats van voorspellen moeten we gewoon gezamenlijk keihard aan het werk voor die door ons gewenste staat van vrijheid in 2035.