Hoe ik mijn vertrouwen in het establishment voor altijd verloor

4 maart 2026Bijgewerkt: 3 maart 2026

Maatschappelijk

Waarom ik mijn vertrouwen in de meeste intellectuelen en de instellingen die beweren hen te vertegenwoordigen, heb verloren:

ze hebben vrijwel niets te zeggen gehad (behalve ter ondersteuning) over de hele reactie op covid.

Door Reint van Veen; bron: https://x.com/reint_veen/status/2016082978602914103

Dit artikel is de vertaling van een bericht op X van Jeffrey S. Tucker.

Ik kan deze mensen nu, en ook nooit meer, serieus nemen. Dit geldt voor veel zogenaamde grote denkers die ik ooit respecteerde. Het zou inmiddels wel duidelijk moeten zijn dat dit waarschijnlijk de belangrijkste verschuiving in het historische narratief in decennia, zo niet honderden jaren, is geweest.

Waarom die stilte over het volgende?

Een hele generatie werd een echte opleiding ontzegd.
De reactie liet zien dat het publiek vrijwel elke absurditeit geloofde, zelfs dat mondkapjes bescherming boden tegen microbiële infecties en dat afstand houden de sleutel tot gezondheid was.
Overheden schaften religieuze feestdagen met een tweeduizend jaar oude traditie af en kwamen ermee weg.
Er ontstond een volksbeweging om absurde beweringen te verdedigen en af te dwingen, zoals dat je een luchtweginfectie zou laten verdwijnen door je onder de bank te verstoppen.
Overheden wereldwijd leerden dat ze wellicht onbeperkt konden uitgeven, schulden konden opbouwen en hun verplichtingen konden wegblazen door inflatie.
De industrie realiseerde zich dat er veel meer winst te behalen viel met paniek en verplichtingen dan met normale marketing.
De heersende klasse begreep dat ze weg konden komen met eindeloos misbruik van het volk, zolang het maar werd gepresenteerd als volksgezondheid.
De vaccinindustrie realiseerde zich dat geen enkele leugen ongeloofwaardig was, zelfs niet toen ze betrapt werd en zelfs niet toen hun product veel letsel en doden veroorzaakte.
De media bleken niets anders te zijn dan een megafoon van de ‘deep state’.
De academische wereld bleek grotendeels nutteloos.

Elke echte intellectueel die het zout in de pap waard was, zou alarm hebben geslagen te midden van dit verbazingwekkende fiasco.

Sommigen hebben dat gedaan. Heel weinig, voornamelijk verbonden aan nieuwe instellingen die het oude, falende establishment verdringen.

De gevestigde denkers hebben over het algemeen gedaan alsof dit allemaal niet gebeurd is.

Onthoud deze dagen:

Een hele generatie van geroemde intellectuelen wordt hiermee in diskrediet gebracht, ontmaskerd als slijmballen en anderszins blootgelegd als mensen die de gemakken van sociale status en financiële stabiliteit boven de waarheid hebben verkozen.