Het mechanisme van welvaartsoverdracht
Door Dr. Dolf van Wijk
De auteur van dit leerzame en originele essay, de natuurkundige Kees Le Pair, beschrijft hoe door de eeuwen heen een kleine, rijke en machtige elite te werk is gegaan om hun rijkdom en macht te behouden en te vergroten. De strijd om de macht en controle over grondstoffen vormt een onmiskenbare rode draad door een groot deel van onze geschiedenis. In die strijd werd recent, onder het mom van een pandemie, een enorme stap voorwaarts gezet. Tijdens de laatste twee jaar wist een kleine mondiale elite volgens Forbes hun rijkdom met 70% te vergroten en volgens het onlangs verschenen ‘World Inequality’ rapport (2022) bezit 10% van de rijksten in de wereld thans 76% van alle rijkdom.
Le Pair concludeert: ‘We moeten de heersende elite beschouwen als een ondersoort van de mensheid. Diens middel van overleven is: het verkrijgen en behouden van de greep op de distributie van goederen en diensten’.
De auteur legt uit dat schepping van welvaart afhankelijk is van ‘energie’ in de breedste zin van het woord. Energie is nodig voor alles in het leven en de mens is dankzij zijn intelligentie en vindingrijkheid in staat meer energie te ‘oogsten’ dan strikt voor zijn eigen overleving nodig is. Deze bron van welvaartsschepping wordt door de eeuwen heen geproduceerd door de werkenden en vervolgens afgeroomd door de leidinggevende elite. De rijken en machtigen der aarde hebben daarvoor loyale vazallen nodig om een voor hen gunstige welvaartsverdeling in stand te houden, uiteraard ten koste van een deel van hun rijkdom. In onze huidige tijd zijn die vazallen bijvoorbeeld nationale regeringen, zo blijkt uit recent bekend geworden documenten van het World Economic Forum (WEF).
Automatische welvaartsoverdracht
Door de eeuwen heen is de heersende elite er altijd in geslaagd een mechanisme in de samenleving te installeren dat ervoor zorgde dat er automatisch welvaart van de werkenden naar de zelfbenoemde uitverkorenen stroomde. In sommige tijdsgewrichten verliep dit meer succesvol dan in andere. Belangrijke veranderingen in het voordeel van de elite waren de agrarische revolutie, de industriële revolutie, de overgang van geld als ruilmiddel naar machtsmiddel, de commercialisering van gezondheid, de massaconsumptierevolutie, het recht op het drukken van geld en meer recent de controle over de massacommunicatie.
Belangrijke mijlpalen in de financiële wereld waren de oprichting van de Bank of England (eind 17e eeuw), de Federal Reserve Act in 1910 waarmee het drukken van geld en daarmee de beheersing van de totale hoeveelheid geld in handen kwam van een particulier kartel. Andere mijlpalen waren de introductie van het Bretton Woods systeem in 1958 dat geldwissel controles elimineerde en in 1971 werd de goudvoorraad ontkoppeld van de dollar, hét wereldwijde betaalmiddel.
Meer macht voor de werkenden
Een afremmend effect voor de machts- en welvaartsverschuiving richting elite was de groei van de massacommunicatie door industrialisatie van de drukpers en later radio en TV. Hierdoor kreeg een toenemend deel van de bevolking invloed op beslissingen die henzelf betroffen. Slimme manipulators realiseerden zich echter dat de controle over de massacommunicatie essentieel was voor een stabiele macht en controle over het volk. Het was tevens het begin van de commercialisering van kennis als handelswaar en van wetenschappelijke exploratie van gebieden als ‘marketing’ manipulatie en gedachtecontrole.
De kracht van propaganda is al eeuwenlang benut door machtshebbers. In 1928 schreef Bernard Bernays in zijn boek “Propaganda”:
“Het is voor een politicus onnodig slaaf te zijn van publieke vooroordelen, wanneer hij kan leren hoe de geest van de kiezers te kneden conform zijn eigen ideeën over publieke welvaart en -diensten. Voor de staatsman in onze tijd is het niet belangrijk het publiek te behagen, maar te weten hoe het publieke denken een andere richting te geven. Wie dat mechanisme in de samenleving naar zijn hand kan zetten, vormt een onzichtbare regering. Dat is de werkelijke bestuursmacht in onze maatschappij.”
De machtsverschuiving van heersers naar financiers
De ‘Bank of England’ werd door de Schotse bankier William Paterson en anderen opgericht om geld te lenen aan koning Willem III, die zich had gecommitteerd aan de wederopbouw van zijn vloot na een catastrofale nederlaag in de Negenjarige Oorlog tegen Lodewijk XIV. Zelf kon hij zich die uitgave niet veroorloven. Deze gebeurtenis markeert een essentieel keerpunt in de geschiedenis, namelijk het begin van de afhankelijkheid van een heerser van financiers.
De machtsverschuiving van de zakelijke naar de financiële elite werd zeer kenmerkend gekarakteriseerd door deze opmerking van Mayer Amschel Rothschild, oprichter van de Rothschild Banking-dynastie, een eeuw eerder: “Sta mij de uitgave van geld en de controle erover van een natie toe en het kan mij niet schelen, wie de wetten maakt.”
Met de overgang van rijkdom in de handen van privé eigenaars werden de eerdere machthebbers nu marionetten van hun financiers. Politiek werd ook een product, beheerst door de elite.
Propaganda
Om de macht over de massacommunicatie te verkrijgen stuitte de elite op een moeilijkheid. Diens rijkdommen waren niet voldoende om snel genoeg de controle over de massacommunicatie over te nemen. Dit probleem bestond niet in de al langer totalitaire delen van de wereld, maar in de onze was het in handen van te veel partijen met eigen belangen. Door opkopen, omkopen en andere trucs werd medewerking geregeld, maar daarmee was de wedstrijd zeker nog niet gewonnen.
De opheffing van het verbod op de schepping van geld in de industriële landen hielp. Dit ging stap voor stap, in de pas met de bovengenoemde gebeurtenissen. Daardoor kon de financiële elite genoeg krediet genereren om de obstructie te elimineren. Onmetelijke fortuinen verkregen met trekkingsrechten, promessen, futures en de rest van het derivaten assortiment, verschaften voldoende rijkdom om de controle over de massacommunicatie eenvoudigweg op te kopen.
Ongetwijfeld werd de lust om doortastend te handelen versterkt door de snelle groei van de elektronische communicatie. De komst van het internet vergrootte als nimmer tevoren de mogelijkheden voor het grote publiek om zonder controle van bovenaf gedachten en plannen uit te wisselen. Financiële instellingen namen derhalve kranten, nieuwsagentschappen, radio en televisiestations over. Of ze verzekerden zich van een controlerende stem in deze media door op slimme manier vazallen in te voegen. Dat laatste was al langer geperfectioneerd in de omgang met regeringen en internationale instanties. In ons deel van de wereld lijkt deze operatie nu nagenoeg 100% voltooid. De elite maakte zich eveneens tijdig de baas van de nieuwe sociale media op het internet via de enorme netwerken van de grote gratis platforms waar burgers binnen enkele decennia van afhankelijk gemaakt werden.
Welvaartsoverdracht versneld door coronamaatregelen
Inmiddels is het mechanisme van welvaartsoverdracht onder het mom van een gezondheidscrisis stevig verankerd in onze samenleving. Als de ‘Great Reset’ slaagt zal dit de ultieme hiërarchische samenleving opleveren waarin de kleine elite alles bezit. Zelfs in Nederland met zijn eeuwenoude traditie van weerstand tegen hiërarchische macht, hebben de tegenkrachten de strijd nagenoeg verloren. De eindfase is in zicht.
Gedurende de laatste decennia, zagen we een snelle bezitsgroei van de steenrijken, een matige groei bij de vazallen en gelijkblijvende rijkdom (met verminderde zekerheden) voor de werkers. Voor de door de elite als ‘overbodig’ bestempelde groep, zoals gepensioneerden, werklozen en arbeidsongeschikten gaat de koopkracht voortdurend neerwaarts en die daling versnelt.
De auteur berekent de snelheid van overdracht van rijkdom uitgaande van de huidige situatie met een totale rijkdom van de wereld van € 8*1013. Dat komt neer op gemiddeld € 10.000 per wereldbewoner. Aangenomen wordt dat de top financiële elite, bestaande uit 2000 mensen, hiervan 20% bezit (€ 160*1011). Dit komt neer op gemiddeld € 8 miljard (109) elk. Een bedrag dat op dit moment al geen indruk meer zou maken op mensen als Musk, Gates of Bezos.
Aannemende dat de totale rijkdom jaarlijks met 1% groeit en het bezit van de elite jaarlijks met 10% zoals in de laatste decennia, dan berekent de auteur dat bij gelijkblijvende trend over 19 jaar alle bezit in handen zal zijn van de 2000 rijksten. Dit resultaat blijkt weinig gevoelig voor de veronderstelde huidige rijkdom van de elite, of van de wereldbevolking in zijn geheel. Wanneer het huidige bezit van de elite niet 20% zou zijn, maar bijvoorbeeld slechts 10%, duurt de overdracht niet 19 maar 27 jaar. Beide scenario’s betekenen dat de totale onteigening zich voltrekt tijdens het leven van de meeste aardbewoners van nu.
Het mechanisme van de aanstaande welvaartsoverdracht
De geplande overdracht van bezit zal om moeilijkheden te vermijden niet via inbeslagname gaan, zo lijkt het. Dat zou mensen alarmeren over wat er gaande is en weerstand oproepen. Daarom zal de overdracht gepresenteerd worden als onvermijdelijk en zich voltrekken via verlaging van de ruilcapaciteit van de bevolking, die in de volksmond “inflatie” heet.
Slechts een handjevol mensen zal daarna alles bezitten. Hun vazallen krijgen een kleinigheid toebedeeld en politie, leger en de nodige werkers zullen in leven gehouden worden. Die ontvangen ondersteuning via financiële afhankelijkheidsstructuren, zoals huur en maandelijkse toewijzingen om hun behoeften te dekken. Zulks ontvangen zij uiteraard slechts, indien zij zich voegen naar de regels en gedachtenspinsels van de bazen.
Toch, zelfs bij een snelle geruisloze overgang, is er wel enige onrust bij de overbodige bezitlozen te verwachten. In het bijzonder, als die eindelijk begrijpen dat ze in de ogen van de elite slechts boventallige opmakers van de eindige aardse voorraden zijn.
Hoe kan deze ontwikkeling stoppen
In zijn conclusie draagt de auteur ook mechanismen aan die de welvaartsoverdracht kunnen afremmen. Een aantal van deze mechanismen zijn echter onmogelijk gemaakt.
Het opvoeren van productie van goederen en diensten zou helpen, maar dit wordt wereldwijd belemmerd door een energietekort te creëren en door COVID-19 maatregelen die het vervoer over de wereld stagneren. Dit veroorzaakt een gebrek aan energie, de motor van alle productie. Het gevolg daarvan is vermindering van de voedselproductie en andere producten en diensten van vitaal belang. Met een adequate energievoorziening zouden we tijd winnen vóór de Great Reset in de uitroeiingsfase belandt, maar met wind- en zonne-energie zal de overgang juist versnellen.
Verlaging van de groei van de rijkdom van de elite zou uiteraard ook de overdracht vertragen, maar die elite is er al in geslaagd hun sturingssysteem te installeren, zoals hierboven beschreven. Dus zonder het uitbreken van geweld lijkt dat pad een doodlopende weg.
Een snelle en verstandige manier om de komende slavernij zonder veel onrust te voorkomen, is de financiële elite zijn zeggenschap over de massacommunicatie te ontnemen.
Daarover is de auteur echter niet optimistisch. Stemmen die daarvoor opgaan, zullen niet worden gehoord, worden geridiculiseerd of verontwaardigd afgewezen als een aanval op heilige eigendomsrechten.
Alleen wanneer de bedreigde massa op tijd het mechanisme achter de huidige en komende gebeurtenissen begrijpt en dan handelt tegen wat zij eerst geloofde, kan een redding met vuur en zwaard worden vermeden.
Lees het volledige essay: De ongelijke rijkdom verdeling; het verloop en de gevolgen.