Gemaskerde handhaving

Waar we vandaag de dag mee geconfronteerd worden zijn voorgeprogrammeerde handpuppets die slechts de zinnen ‘ik vorder bij deze je ID’ en ‘verlaat dit gebied of er kan geweld gebruikt worden’, op monotone wijze kunnen uitspreken, alsof de ‘fabrikant’ er een sprekende pop van heeft gemaakt met slechts een beperkte ingebouwde spraakchip.

Als ‘verdedigingsargument’ voor het onherkenbaar gemaskerd zijn van het grootste deel van de zwart-gele horzelbrigade vandaag de dag, wordt gepropageerd dat ‘oom agent’ ook een privéleven heeft waar hij weer ongestoord naartoe moet kunnen nadat hij onschuldige burgers hun hersens heeft ingeslagen. Maar deze verkleedpartij heeft een diepere, psychologische laag, die de werking van het menselijk brein wederom zichtbaar openbaart.

Het is een welbekend gegeven dat criminelen — dieven, moordenaars, aanranders, geweldplegers — zich graag in de schaduw van de anonimiteit bewegen, waardoor zij veelal gemaskerd of onherkenbaar door hoodies etc, hun misdaden plegen.

De moderne agent is niet langer die ‘diener’ die als onze beste vriend bekend stond in de jaren ’60 en ’70, maar de nageboorte van een inktzwart verleden uit de jaren ’40, waarin onze ‘beste vriend’ zich van zijn minst beste kant laat zien.

https://www.hpdetijd.nl/…/de-politie-is-je-beste-vriend

Het is een feit dat de geschiedenis zich herhaalt nu Nederland weer transformeert in een dictatuur die vele overeenkomsten begint te vertonen met de Duitse bezetting, en het is wederom ‘ons’ politiekorps dat de bezettende —  Haagse —  macht faciliteert met zijn nietsontziende gewelddadige bloeddorst.

Het feit dat politieagenten tegenwoordig veelal gemaskerd opereren, met slechts ruimte voor zichtbaar maniakale ogen, heeft niets te maken met het feit dat zij ook recht hebben op een privéleven —  een recht dat zij Nederlandse burgers met bruut geweld ontzeggen —  maar met het feit dat hun brein de connectie met de illegaliteit van hun handelen wél legt, en ze daardoor laat opereren als de eerste de beste crimineel.

Als jouw missie, of opdracht, het daglicht zou kunnen verdragen, dan zou er geen enkele reden denkbaar zijn waarom je gemaskerd en onherkenbaar —  ook qua dienstnummer —  zou moeten opereren, ook al zou je daarbij soms lijnrecht tegenover het volk staan.

Wat wij nu —  uit de vele, vele filmpjes —  zien over het optreden van de politie, geeft eerder associaties met het handelen van de —  volledig losgeslagen —  SA voor de nacht van de lange messen dan met het wettelijk handelen van een overheidsorgaan dat onze samenleving behoort te beschermen tegen o.a. gewelddadig gedrag, wat nu juist het eigen handelsmerk is geworden.

Razzia-achtige klopjachten en intimidatie en geweld op privégrond van burgers zijn geen uitzonderingen meer, maar een —  door poliziek Den Haag —  gelegitimeerde modus operandi, waardoor het menselijk individu —  wat ook oom agent ooit was — volledig ingekapseld wordt door een orgie van geweld, die het systeem als ‘waakzaam en dienstbaar’ interpreteert.