Europa’s kunstmatige energiecrisis
Volle olietankers voor de havens en de gevolgen van kunstmatige schaarste voor de economie
De huidige energiecrisis in Europa wordt verergerd door kunstmatig gecreëerde schaarste: volledig geladen olietankers mogen niet worden gelost, terwijl tegelijkertijd brandstof wordt gerantsoeneerd. Dit leidt tot ernstige economische problemen, stijgende prijzen en een versnelde de-industrialisatie. de nationale veiligheid komt in het gedrang.
Door Jeroen Pols; bron Facebook
De energiecrisis in Europa verdiept zich, maar de oorzaken en gevolgen zijn complexer dan vaak wordt aangenomen. Ondanks volle olietankers voor de kusten van Nederland en België mogen deze niet worden gelost. Tegelijkertijd rantsoeneren verschillende landen brandstof, wat wijst op kunstmatige schaarste en bewuste politieke ingrepen. De energiecrisis is geen toevallige gebeurtenis maar een bewust gecreëerde ramp.
Kunstmatige schaarste en economische gevolgen
Satellietbeelden tonen talrijke volledig geladen olietankers die al weken voor havens liggen zonder te lossen. Kapiteins melden lange wachttijden en havenmedewerkers bevestigen dat autoriteiten leveringen niet toestaan. Dit leidt tot enorme prijsstijgingen voor diesel en benzine, terwijl in landen als Slovenië en Slowakije brandstof al wordt gerantsoeneerd en tankstations door militairen worden bewaakt.
De kunstmatige schaarste drijft de prijzen op en treft vooral de brede middenklasse, die afhankelijk is van betaalbare brandstof. De afschaffing van subsidies zoals het dieselvoordeel en de reiskostenvergoeding, gecombineerd met een verhoging van de btw, zijn een forse belastingverzwaring die de economie verder afremt.
Politieke fouten en marktfalen
De politieke elite in Berlijn, Parijs, Brussel en Londen wordt geconfronteerd met de gevolgen van haar desastreuze energiebeleid. Experts spreken van een combinatie van marktfalen, falende overheden en bewuste ingrepen die tot kunstmatige schaarste leiden.
De voorzitter van het Duitse economisch onderzoeksinstituut (DIW) pleit voor het afschaffen van klimaatschadelijke subsidies en een btw-verhoging om enorme begrotingstekorten te dichten. Deze maatregelen raken echter vooral werknemers en lagere inkomens, omdat btw een regressieve belasting is. Zij komen daardoor verder in de klem.
Het gevolg is een afnemende vraag, stijgende faillissementen en een krimpende belastingbasis, wat op termijn tot verdere belastingverhogingen kan leiden. Dit kan uitmonden in stagflatie: een combinatie van economische stagnatie en inflatie.
Geopolitieke spanningen en energievoorziening
De situatie wordt verder verergerd door geopolitieke conflicten. Op 28 februari begonnen de VS en Israël grootschalige luchtaanvallen op Iran, wat leidde tot de sluiting van de Straat van Hormuz – een cruciale doorgang voor een vijfde van de wereldwijde olie- en LNG-handel.
Iran heft inmiddels tolgelden tot 2 miljoen dollar per schip en controleert streng welke schepen doorgang krijgen. Dit heeft geleid tot opstoppingen van meer dan 150 schepen die soms wekenlang moeten wachten. Ironisch genoeg kan betaald worden in USDT, en Iran financiert daarmee de begrotingstekorten in de VS.
Het Internationaal Energieagentschap (IEA) spreekt van de grootste verstoring van de wereldwijde olievoorziening ooit, met een tekort van 11 miljoen vaten per dag – meer dan het dubbele van de oliecrises in de jaren zeventig.
Waarschuwingen en risico’s voor de nationale veiligheid
De CEO van Shell waarschuwde op een internationale energieconferentie voor aanzienlijke tekorten in Europa. Hij verwacht stijgende kerosineprijzen, tekorten aan diesel en schaarste aan benzine, wat vooral tijdens de zomerperiode problematisch zal worden.
Zonder energiezekerheid is er geen nationale veiligheid. De de-industrialisatie van Europa zal versnellen, aangezien productie zonder energie onmogelijk is. Vooral de kunstmestproductie, die veel energie vergt, komt onder druk te staan. Rusland heeft de export van kunstmest al beperkt, wat de wereldwijde voedselproductie bedreigt.
De rol van Oekraïne en strategische afhankelijkheid
Europa heeft nog maar één reële optie om de voedselproductie te stabiliseren: Oekraïne. Zonder vrede is deze optie niet beschikbaar. Het westerse beleid heeft Europa bovendien afhankelijk gemaakt van energie uit de Golfregio en de Verenigde Staten, terwijl eerdere diversificatie van energiebronnen is afgebroken.
Rusland bleef ondanks de oorlog energie leveren zonder drukmiddelen in te zetten, maar Europa heeft zich daar toch van afgesneden, wat de situatie verder heeft verslechterd.
Conclusie
De combinatie van kunstmatige schaarste, geopolitieke spanningen en politieke misrekeningen vormt een ernstig veiligheidsrisico voor Europa. Als niet alleen brandstof, maar ook voedsel gerantsoeneerd moet worden, dreigt een existentiële crisis. Het is niet de vraag of Europa afstevent op serieuze voedseltekorten en exploderende prijzen, maar wanneer.
De politieke besluitvorming lijkt eerder gericht op lastenverzwaring voor burgers dan op werkbare oplossingen. De situatie vraagt om scherpe monitoring en mogelijk georganiseerd verzet tegen deze ontwikkeling.
Als de energievoorziening niet stabiliseert en de economie stort verder in, heeft dit ingrijpende en langdurige gevolgen voor samenleving, economie en veiligheid.