De Wet op de Vakantiegereedheid
Door: Gert Reedijk
Deze column is integraal overgenomen van de Substack van Gert Reedijk
Een gevaar dat wij lange tijd ernstig hebben onderschat is de dreiging van grootschalige oververmoeidheid, natie brede burn-out klachten en massale arbeidsuitval. Generaties lang hebben we ingezet op produceren, op carrière maken en op materiële welvaart. Inmiddels is duidelijk geworden dat wij een grote achterstand hebben opgelopen in de mogelijkheid om onszelf te ontspannen, om te recreëren, om onze mindfulness te hervinden en om Zen te zijn.
Onlangs heeft Brussel besloten dat de situatie zo ernstig is dat een Europese aanpak nodig is voor dit probleem. Er moet een grote inhaalslag worden gemaakt in de recreatiesector. Er moeten veel meer picknickplaatsen komen, er moeten meer stranden komen, meer bossen, meer terrassen met zitjes en meer stadsparken met bankjes. En meer hangmatten. Vooral meer hangmatten.
Er wordt ook gedacht aan het uitbreiden van het aantal kampeerterreinen en het aantal jachthavens. Voor dit alles begint nu eindelijk draagvlak te ontstaan maar het besef van urgentie is nog onvoldoende. In veel landen heerst vanouds een Calvinistische arbeidsmoraal waar presteren en werken van negen tot vijf de norm is. De overheid heeft gelukkig grip op bijna alle media en heeft opgedragen om via alle beschikbare kanalen de urgentie van dit alles te benadrukken. Kranten en talkshows besteden nu dagelijks aandacht aan onze overproductie en onze overspannen arbeidsmoraal.
Binnenkort komen alle Europese leiders bijeen in Den Haag om te komen tot een gezamenlijke aanpak. Er moet een grote inhaalslag worden gemaakt. Maar natuurlijk heb je stadsparken en kampeerterreinen niet van de een op de andere dag. Ook grote aantallen extra yogaleraressen en Zenmeesters zullen moeten worden opgeleid. De caravan- en camperindustrie zal moeten opschalen. En boeren kunnen worden onteigend om nieuwe jachthavens aan te leggen. Ook huizen van burgers zullen kunnen worden geconfisqueerd om pottenbakkerijen te huisvesten. En banktegoeden kunnen worden bevroren om versneld jeu de boule ballen te produceren.
Bovendien is pijnlijk duidelijk geworden dat de Europese vrijetijdsindustrie zeer is versnipperd. Campinggasflessen zijn vaak niet compatible in het buitenland en wandelroutes sluiten zelden aan op elkaar. Ook daaraan moet worden gewerkt. Voor het uitvoeren van al deze plannen is geld nodig. Structureel meer geld dan nu beschikbaar is. Er ligt nu een wet klaar die 5% van het nationaal inkomen reserveert voor het opbouwen van een nieuwe vrijetijdsindustrie.
Deze Wet op de Vakantiegereedheid betekent natuurlijk niet dat we binnenkort allemaal tegelijk op vakantie moeten. Sterker nog, we hopen eigenlijk dat grootschalige vakantie helemaal niet nodig zal zijn. Maar een ding weten we zeker, we moeten paraat zijn. De burn-out loert op ons. We moeten gereed zijn voor het ergste. We moeten gereed zijn voor een grote overwerktheid. En we moeten een massale arbeidsongeschiktheid succesvol het hoofd kunnen bieden.