Carine Knapen kondigt nieuw hoofdstuk aan

Na 5 jaar maatschappelijke inzet heb ik — met de hulp van een fantastisch team dat de feed evenzo gratis aanbracht —  via sociale media zowat alles gezegd en geschreven wat er te zeggen viel en nuttig was om kenbaar te maken aan het grote publiek.

Ik heb hiervoor een zware prijs betaald waar vrijwel niets tegenover staat of toch niet veel meer dan een paar dankwoorden van zij die mijn inzet apprecieerden. Mijn oproepen tot steun (2x) zijn niet gehoord. Slechts een handvol mensen hebben een kleine gift gedaan.

Het “systeem” heeft me de afgelopen 5 jaar meermaals zwaar in de tang genomen. Ik heb er weinig tot niets over gezegd, het verbeten en veel tijd en geld geïnvesteerd in allerlei procedures om een en ander terug recht te zetten.

Bijvoorbeeld:

mei 2021: vonnis bij verstek in gerechtelijke ontbinding zonder vereffening van mijn advocatenvennootschap (die going concern was met een aardig vermogen) wegens niet tijdige neerlegging van de jaarrekening. Dagvaarding nooit ontvangen.

Van de ene dag op de andere bestond mijn onderneming niet meer, met als gevolg dat ik geen facturen meer kon uitschrijven en alle bankrekeningen gedurende 7,5 maand geblokkeerd zijn geweest. Geen beroepsinkomsten meer. Niks, nul, nada.

Ik heb hiertegen verzet ingesteld. De procedure heeft geduurd tot begin december 2021. In die periode heb ik alle kosten van de onderneming met eigen middelen moeten voorschieten. Gelukkig had ik die middelen.

maart 2021 – juni 2025: na 2 jaar zwaar onder druk te zijn gezet door de Balie omwille van o.m. mijn posts op sociale media, de oprichting van vzw Hands For Freedom, de organisatie van ” witte linten ” wandelingen tijdens de coronamaatregelen… ben ik als advocaat 2x in tucht vervolgd voor zaken die ik gedaan had in de privé sfeer. De druk was zodanig hoog dat ik vanaf 01.01.2023 mijn weglating van de rol heb gevraagd om vrij te zijn. Helemaal geen inkomsten meer. Gelukkig had ik eigen middelen om alles tot op vandaag te blijven betalen.

De Balie heeft de tuchtprocedures na de aanvaarding van mijn weglating toch verder gezet. De eerste procedure heeft in 2024 geleid tot een ” waarschuwing”, de tweede in juni 2025 – in beroep – tot een schorsing van 1 maand met uitstel gedurende 3 jaar. Bloed, zweet en tranen en veel tijd en geld.

maart 2025 – november 2025: ik ben al 34 jaar klant bij KBC maar toch heeft zij de rekeningen van vzw HFF vanaf maart 2025 gedurende 7 maanden geblokkeerd , onder het voorwendsel dat het bestuur niet kenbaar had gemaakt wie de uiteindelijke begunstigden zijn. In een vzw zijn er geen aandeelhouders, dus ook geen uiteindelijke begunstigden. Het mandaat van bestuurders is krachtens de statuten gratis.

Wist KBC dit ? Natuurlijk wel. Het UBO-register en alle andere docs zijn bij de oprichting van de vzw in februari 2021 ingediend. Daaraan is niets veranderd en kan ook niets veranderen. De wet is de wet.

Het blokkeren van de rekeningen heeft op 25.04.2025 geleid tot de invereffeningstelling van de vzw. KBC heeft de rekeningen pas vorige week gedeblokkeerd. Tussen maart en medio november zijn de lopende kosten van de vzw door mij betaald.

14.10.2025: amper geland op Amerikaans grondgebied heeft Proximus, voorheen Belgacom (bij wie ik klant ben sinds 1995), zonder enige voorafgaandelijke kennisgeving, alles plat gegooid wegens een beweerde niet betaling van een factuur voor oude decoders die de geest hadden gegeven, waarvoor ik 10 jaar lang huur betaald heb en al weken voordien een credit nota was opgesteld en, een factuur van oktober die nog niet vervallen was en die bovendien foutief was (bijna het dubbele van wat ze maandelijks mogen vorderen).

Ik kon niet meer bellen noch gebeld worden, geen sms’en meer versturen noch ontvangen (wat zeer problematisch is gezien bankApps en ook MyProximus werken met een code die via sms verzonden wordt, dus inloggen via wifi in een hotel kon ook niet + tweetrapsverificatie op X geschiedt ook met een code via sms …), geen internet, helemaal niets meer. Het waren plots weer de jaren 80-90 toen smartphones nog niet bestonden.

Op afstand de betwiste facturen betalen ging niet. Bij mijn terugkeer heb ik hemel en aarde moeten bewegen om de betwiste facturen te kunnen betalen (louter om alles opnieuw te kunnen activeren). Ik ben naar een KBC-filiaal moeten gaan om de betaling door hen te laten uitvoeren maar zelfs dan heeft het nog meer dan 2 weken geduurd vooraleer alles terug actief was (ah ja, geen enkele van de +- 20 Proximus-klantendienstmedewerkers had eraan gedacht om een heractivatieaanvraag in te dienen, er werd mij dagelijks wel beloofd “binnen de 4 uur is alles terug actief” maar dat gebeurde niet). Vervolgens nogmaals anderhalve week geen internet en 2x tussenkomst van een technieker.

Zonder telefoon en internet sta je tegenwoordig nergens meer. Dat weten ze. Ultiem instrument om je alsnog het zwijgen op te leggen. Nu volgt er onherroepelijk een gerechtelijke procedure tegen Proximus. Ze zullen het geweten hebben.

Als ze je willen vinden, vinden ze je altijd  met één of ander dom voorwendsel. Ze kl… je zo hard tot je eraan onderdoor gaat. Je trekt altijd aan het kortste eind en moet door de hel om het terug te laten rechtzetten. Dit kost sloten geld, om niet te spreken over de tijd, energie en slopende stress. Ik ben er — letterlijk — ziek van geworden.

Het gaat langzaam maar zeker beter met mij. 

Ik heb in de USA myofascia-therapie gedaan en dat heeft goed geholpen om de zeer pijnlijke aanhoudende spierontstekingen die al geruime tijd door mijn lijf joegen, te verminderen. Ik neem ook al een tijd 3x pd Prolopa 250 (tegen Parkinson) en ook dat slaat aan. Ik verlies mijn evenwicht niet meer, kan — bijna — terug normaal stappen en het inwendig beven is gestopt.

Was het allemaal de moeite waard? Ja zeker. Ik heb geen spijt van mijn maatschappelijke inzet. Ik heb het gedaan omdat ik vond dat het mijn morele plicht was. De bakken sh.t die ik over me heen gekregen heb, heb ik erbij genomen.

Zijn mijn tussenkomsten vandaag nog nodig? Neen. Vele, vele, anderen zijn de afgelopen jaren recht gestaan en hebben zich ontpopt als zeer goede informeerders en commentatoren. 

Ik kan niet eindeloos op mijn eigen reserves blijven teren en ga dienvolgens in 2026 terug aan de slag. De draad van mijn leven terug opnemen. Mind my own business. Rustig aan, in eerste instantie enkel consultaties en juridische adviezen en, medewerkingen. Voor de rest: genieten. Geen lange dagen meer, zo weinig mogelijk stress. 

Ik zal in 2026 ook een paar workshops over juridische topics (o.a. erfrecht) organiseren voor een gesloten publiek. Hierover later meer.

Jullie zullen mij, zo nu en dan, nog wel eens horen. Ik ben niet weg. Maar, het zal niet meer hetzelfde zijn.