Betonrot in de rechtsstaat
“Volgens de ’togadriehoek’ van Amsterdam is de balans tussen de wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht verstoord geraakt.”
Iedereen die zelf kennis gemaakt heeft met het Nederlandse recht, weet dat die balans allang ‘verstoord is geraakt’. En dat het betonrot in de ‘rechtsstaat’ diep zit. Heel diep. Onbehandelbaar diep. En daar is maar een verantwoordelijke factor aan te wijzen: de ’togadriehoek’ zelf.
Door Jan B. Hommel; bron: X
Het OM is verworden tot intimidatiemiddel voor de ‘oppermachtige Staat’ die mensen arresteert en voor langere of kortere tijd vastzet zonder een valide reden tot aanhouding. Puur om de dissidenten een lesje te leren.
De rechtspraak is volledig losgezongen van de realiteit en spreekt het ‘recht’ van de ‘almachtige ‘Staat’, ofwel de heersende politieke kaste. En laat zich hiervoor gewillig gebruiken, in alle opzichten, want ze maakt er zelf deel van uit. Dus waarom die macht weggeven?
En dan hebben we nog de politie. De bloedhonden van de ‘heersende Staat’ die er bij iedere gelegenheid enthousiast op los ramt en rost, om die onwillige, ongehoorzame en minderwaardige burger in het keurslijf van de heersende kaste te beuken. Met liefde.
Er is in Nederland geen recht. Er is alleen nog macht.
In het proefschrift “Het spook van Weimar – Een democratie in crisis” staat het heel duidelijk omschreven:
“De burger dient deze funderende principes als geldig te erkennen en op deze manier te vertrouwen op de legitimiteit van de rechtsorde. Indien dit niet het geval is, blijft er enkel sprake van ‘naakte’ machtsuitoefening door de Staat.”
Zoals een Belgische arts en advocaat wiens naam ik vergeten ben al zei. Ik heb die uitspraak een beetje uitgebreid. Want het vertrouwen van de burger is weg.
“De rechtsstaat wordt niet beschermd door het recht. En de burger al helemaal niet.”
“Het recht beschermt de macht. Enkel en alleen de macht.”
En wie de macht heeft, heeft geen behoefte aan zelfreflectie en is hier ook niet toe in staat. Dat recht oefent macht uit, slaat uit naam van de macht en spreekt macht uit. En we weten allemaal waar dat toe leidt. Maar het recht – lees de macht – ziet het niet.
Zoals ze het nooit zagen in de geschiedenis.