Naar de inhoud

Informeren

De oorlog tegen Iran wil Trump niet winnen

Bijgewerkt: 16 augustus 2026

Want het gaat niet om Iran

Het doel van de oorlog tegen Iran is niet om de oorlog te winnen, maar om het westelijk halfrond van de rest van de wereld te isoleren, en alles wat het Westen in- of uitgaat, via de Amerikaanse schatkist te laten lopen. Met olie en gas is dat al vrijwel een voldongen feit. We kopen Russisch gas voor een vijf keer hogere prijs via Amerikaanse terminals en schepen, terwijl de Britten en Amerikanen onze NordStream-pijplijnen hebben opgeblazen.

 

Door Tom Zwitser;  bron tomzwitser.substack.com

Want waarom zou de VS oorlogen beginnen, terwijl het in zijn geschiedenis vrijwel nooit oorlogen heeft gewonnen? De werkelijke doelen waren nooit het winnen van deze oorlogen zelf. Hiervan zijn vele voorbeelden; zo gaf de Taliban zich binnen enkele maanden na de Amerikaanse invasie in Afghanistan over aan de VS. De VS weigerde de overgave omdat het de oorlog niet wilde winnen, maar juist voortzetten. Hetzelfde geldt voor Japan aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Ook deze oorlog verklaarde de VS pas voor beëindigd nadat het de atoombom kon gooien om Stalin te imponeren. Japan had zich al veel eerder willen overgeven.

TZ Hormuz

Al eerder dit jaar bleek dat de wereldhandel in de Straat van Hormoes erg belangrijk voor Trump was. Nu is ook duidelijk waarom. ‘Als Amerika niet meer de hegemoon in de wereld is, dan nog tenminste in het Westen’, zal hij gedacht hebben. Dit idee is dé grote constante in zijn tweede regeertermijn. Vanaf de eerste dag draaide Trump de VS de Oekraïneoorlog uit en liet Europa ervoor opdraaien. Europa was nog nooit zo gewillig een oorlog in gerommeld en er was, wat Iran betreft, nog helemaal niks aan de hand.

Afgelopen week bepaalde Trump dat de VS 20% belasting zal gaan heffen op de lading van elk schip dat vaart door … de Straat van Hormoes! Iraanse territoriale wateren, Amerikaanse belastingen. Europa zal dit vast ook weer gewillig betalen. Ook dit past in zijn plan om het Westen te isoleren en met geweld een nieuwe positie als regionale hegemoon in te nemen. Europa en Zuid-Amerika moeten financieel en economisch volledig afhankelijk blijven van de VS. Het tekent de angst van de Amerikanen voor Europa dat zich onafhankelijk van de VS zou kunnen ontwikkelen. De Europese potentie moet volgens hen enorm zijn. Maar nu, met de oorlog tegen Rusland, de afhankelijkheid van Amerikaans gas en olie en een flink stuk door de VS afgeroomde wereldhandel tussen Europa en de rest, zitten ze voorlopig wel weer goed op koers. Er zijn voor de VS nog meer geopolitieke projecten te verzilveren in hun ijver de Chinezen een klein beetje bij te benen én te belemmeren qua invloed in de wereld. Zo gaan er al langere tijd geruchten dat de AI-diensten van de Amerikaanse tech bro’s binnenkort vele malen meer zullen gaan kosten dan nu het geval is.

Ook krijgen Europese elites op deze manier niet het idee dat ze ooit zonder de Amerikanen kunnen. Nu is welvaart in het hele Westen überhaupt niet meer in het belang van haar eigen elites. In de meeste westerse landen is er een duidelijke tendens om de bevolking te verarmen. Verarming betekent blikvernauwing, overlevingsmodus en dus minder opstandig volk. Het kapitaal sijpelt al langere tijd weg uit het Westen richting het Oosten. Kapitaal is vloeibaar. Kapitaal kon hier zichzelf vermenigvuldigen zolang staten en burgers als vehikel voor leningen konden draaien. Maar de leencapaciteit voor staten en burgers neemt snel af. Het moment waarop staten in het Westen het moeilijk krijgen op de kapitaalmarkt is er al. Staten nemen hun toevlucht tot CBDC’s om het werkelijke probleem te verhullen: het kapitaal is weg en de gevolgen van het vele bijgedrukte geld zijn alomtegenwoordig.

Kapitaal heeft eigen wetten en hecht zich op plaatsen waar het zichzelf het snelste kan vermenigvuldigen. Wanneer die er zijn, verlaat het in sneltreinvaart de oude plekken die niks meer opleveren. In het Westen is dat de City of London die verwoede pogingen doet haar oude positie in het wereldkapitaal vast te houden.

Maar westerse staten zijn in toenemende mate minder interessant voor het kapitaal omdat het hier zichzelf niet meer kan vermeerderen. Daarvoor zijn vele andere plaatsen in de wereld veel beter geschikt. Zelfs de hoogte van onze goudvoorraden zijn een raadsel, en ze nemen duidelijk af ten opzichte van Rusland en China. In het Westen propageren we een geloof in een economie die draait op digitale valuta waarvan we de waarde en hoeveelheid zelf kunnen bepalen. Maar dit kan alleen in een gesloten systeem, en hoezeer de VS en het VK ook proberen van het Westen een gesloten systeem te maken, het zal nooit lukken.

De oorlog tegen Iran is er uiteraard een tegen China, maar ook tegen Europa. Deze dubbele vijand, een binnen en een buiten het Westen, tekent de moderne geest die ik in mijn boek Permafrost beschreef. Iran is slechts het slagveld. Daarmee zijn we weer helemaal terug in het Great Game van de 19e eeuw. Of wellicht zijn we er nooit helemaal uit weggeweest.