Wat wordt het volgende doel voor de sloopkogel van Trump?

Team Trump is onvermoeibaar doorgegaan, met daden variërend van het weren uit federale gebouwen van de 51 samenzweerders, die betrokken waren bij de Hunter Biden-laptop-saga, tot het verlenen van amnestie aan de demonstranten van 6 januari, tot het eisen om te zien waar de Amerikaanse regering de afgelopen 80 jaar daadwerkelijk geld aan heeft uitgegeven, tot het vertellen van een paar harde waarheden aan hun Europese vrienden en het terugtrekken uit diep corrupte mondiale instellingen (de WHO) en internationale oplichting (de akkoorden van Parijs). Ze schijnen licht op plaatsen, vooral binnen Amerika zelf, die lang om de verkeerde redenen in het duister zijn gehouden.

Ze hebben hun kaarten redelijk slim gespeeld en voorbereiding getoond. Ze hebben de onthullingen, strategische beledigingen, grote machtsbewegingen en beloften van meer onthullingen zo getimed dat ze elke dag de krantenkoppen haalden en enthousiasme creëerden onder hun aanhangers voor wat er komen gaat. Deze enthousiaste steun is cruciaal geweest om de kabinetskeuzes van Trump door de Senaat te krijgen in wat anders een reeks typische, door moerasmonsters geteisterde, eeuwig uitgestelde zaken had kunnen worden. Het vooruitzicht op woede van de Trump-positieve kiezers heeft het voor de Republikeinen op Capitol Hill onmogelijk gemaakt om iets anders te doen dan in het gareel te lopen, wat een cruciale overwinning voor Team Trump heeft opgeleverd omdat het laat zien dat ze dingen voor elkaar kunnen krijgen.

Het negeren van de vele juridische pogingen om Trump te verhinderen te doen wat een president van de VS geacht wordt te doen – de uitvoerende macht leiden – heeft ook kracht uitgestraald en angst aangewakkerd bij tegenstanders die verwoed op internet hebben gezocht naar termen als ‘statute of limitations’ (verjaringstermijn). Aankondigingen van meer sappige onthullingen, variërend van de vrijgave van de Epstein-lijst tot onthullingen over de geheime operaties van de CIA, beloven dat het momentum nog wel even zal aanhouden. We zien nu het hoogtepunt van de macht van de tweede regeringstermijn van Trump: ze kunnen nu dingen doen die de afgelopen 50 jaar ondenkbaar werden geacht, zoals dreigen met Denemarken binnenvallen om Groenland ervan af te pakken , en het schrappen van hele overheidsafdelingen . Ze hebben zichzelf gevestigd als een macht om rekening mee te houden.

Maar als het echt gaat om het opschonen van instellingen, dan is het nog erg vroeg. Het Pentagon, de FBI en de CIA bestaan nog steeds en worden bevolkt door duizenden medewerkers die lijden aan het Trump Derangement Syndrome (TDS). Big Pharma heeft de strijd verloren om RFK Jr. te weren uit de hoogste overheidspositie in de gezondheidszorg, maar heeft zijn producten nog niet verboden zien worden of zijn leidinggevenden gearresteerd. Beter nog voor Big Pharma is dat de aangekondigde oorlog tegen de Mexicaanse drugskartels, een door de overheid gesponsorde doorn in het oog is van een van hun grootste concurrenten. Op dezelfde manier zullen de Amerikaanse wapenfabrikanten erg blij zijn geweest om te zien hoe Trump de Europese bondgenoten intimideerde om meer uit te geven aan hun eigen defensie, wat de code is voor ‘meer door de VS geleverde wapens kopen’. Sinds de Russische invasie in Oekraïne heeft het Amerikaanse ministerie van Defensie records gevestigd in de verkoop van wapens aan de EU, en het is erop gebrand om nog meer zaken te doen.

Kortom, Team Trump moet nog echt winnen van de krachten die voor de verkiezingen venijnig achter Trump, Musk, Kennedy en de anderen aangingen. Ze hebben deze krachten op een zijspoor gezet, maar ze zijn nog niet uitgeschakeld. In de EU en Australië, waar wij wonen, circuleert nog dagelijks desinformatie over Oekraïne en de laatste griep. Musk en Trump worden in de mainstream media nog steeds afgeschilderd als fascistische, antidemocratische dictators die meer gemeen hebben met de leiders van nazi-Duitsland dan met die van een verlichte democratie. De EU biedt een veilig toevluchtsoord voor de Amerikaanse TDS-menigte en haar ondersteunende miljardairs, hoewel tot groot verdriet van de meerderheid van de Amerikaanse kiezers die miljardairs meestal alleen maar hebben gezeurd en gedreigd zonder daadwerkelijk te vertrekken. Een groot deel van de propagandamachine die de VS zo heeft helpen opbouwen, functioneert nog steeds, klaar om Team Trump bij de eerste de beste gelegenheid te vernietigen.

Welke radicalere stappen hopen we dat Team Trump in de komende maanden in petto heeft, afgezien van de institutionele, gezondheidsspecifieke en toekomstgerichte adviezen die we in de jaren voorafgaand aan de verkiezingen op deze pagina’s naar voren brachten? We zien drie gebieden met kansen.

Kans 1: Hervorm de veiligheidsdienst

Het gevecht van Trump met het justitiële apparaat mag dan wel de krantenkoppen halen, de belangrijkste strijd die volgens ons zal beslissen over de persoonlijke overleving van de leden van Team Trump is die met de goed georganiseerde jongens met geweren bij de Amerikaanse  veiligheidsdiensten. Hier is de essentiële keuze tussen interne hervormingen of nieuwe groei. Team Trump kan ofwel proberen om de CIA, de FBI en het Pentagon te hervormen door sommige mensen te ontslaan en anderen aan te stellen, of ze kunnen nieuwe veiligheidsdiensten opzetten die bij nul beginnen en geleidelijk de nuttige taken van de bestaande diensten overnemen, wat zal leiden tot de afschaffing van de oude diensten tegen het einde van de tweede vier jaar van Trump.

Het opbouwen van nieuwe diensten vanuit het niets is veel gemakkelijker en succesvoller dan het hervormen van de oude, want zolang je de bestaande diensten behoudt, hebben je tegenstanders een plek om zich te verbergen en hun tijd af te wachten, veilig gehouden door duizenden kleine deals en voor chantage beschikbare informatie die ze in hun bestand hebben over de mensen die er werken en op plaatsen die nauw verbonden zijn met de diensten. Het vrijgeven van de volledige Epstein-lijst en andere dergelijke onthullingen is veel nuttiger als munitie om steun te krijgen voor nieuwe diensten dan om te helpen de oude diensten op te ruimen, omdat de lijst slechts het topje van de ijsberg is: in een maffiose omgeving is er ‘wederzijds vuil’ over iedereen omdat alle maffiosi gevaar lopen als er ‘schone’ mensen tussen zitten.

Succesvolle interne hervormingen doorvoeren met behoud van (een deel van) dezelfde mensen zou veel moeilijker zijn in het geval van de Amerikaanse veiligheidsdiensten dan in het geval van bijvoorbeeld Twitter, waar er geen reden was voor Twitter-insiders om veel vuiligheid te bewaren over de technici die feitelijk nodig waren om Twitter te runnen. Hierdoor had Musk een kerngroep van onbezoedelde nerds (vaak met aanzienlijke ervaring in de organisatie) op wiens schouders hij zijn verbeterde Twitter (X) kon bouwen. In een veiligheidsomgeving van de overheid, waar corruptie overleeft door iedereen te compromitteren, liggen de zaken heel anders. Degenen die er het langst werken, hebben waarschijnlijk de meeste lijken in de kast en de meeste zakken met vuil over anderen, en nieuwe werknemers die zich bij zo’n corrupt team aansluiten, zullen snel gecompromitteerd worden.

We vrezen dat Team Trump denkt dat ze de CIA, de FBI en het Pentagon kunnen ‘Twitteren’. Tot nu toe betreft het niet eens de oudste en smerigste federale werknemers, maar de meest recent ingehuurde, waar DOGE het eerst vanaf wil.

Het is veel beter om een CIA 2.0, FBI 2.0 en Pentagon 2.0 op te zetten, ze te bemannen met vertrouwde entiteiten die totale buitenstaanders inhuren om de nieuwe organisaties te laten groeien en ze geleidelijk het vak te laten leren en nuttige taken te laten overnemen van de oude entiteiten, die daarna worden afgeschaft. Dit kan gelijktijdig gebeuren met een vermeende poging tot interne hervormingen van de bestaande instanties, waarbij die interne hervormingen worden gebruikt als middel om de oppositie te onderwerpen terwijl hun vervangers worden opgeleid.

Kans 2: Neem het herstructureren van gezondheid serieus

Veel minder belangrijk dan hoe ze omgaan met de veiligheidsdiensten zal de manier zijn hoe Team Trump de wurggreep van Big Pharma en andere gevestigde belangen in de gezondheidszorg, het onderwijs en de media aanpakt. Team Trump is misschien niet echt geïnteresseerd in het ontwarren van deze Gordiaanse Knopen – in plaats daarvan kijken ze misschien of er grote steekpenningen komen van die gevestigde belangen om de zaken te laten zoals ze zijn. Deze steekpenningen kunnen onder meer bestaan uit hulp  bij het onderwerpen van de vervelende veiligheidsdiensten, waarvan de ondergang veel belangrijker is dan het bereiken van echte hervormingen op andere gebieden voor het persoonlijke voortbestaan van Trump en zijn team. Dit zou de vorm kunnen aannemen van Big Pharma-bazen die zorgen voor de medewerking van Pharma-stromannen binnen het politieke establishment wanneer Trumps team actie onderneemt tegen het veiligheids-establishement. We weten het niet.

Als RFK Jr. en anderen serieus zijn over het aanpakken van de gevestigde belangen die Amerikanen ongezond houden, dan zijn er goede en slechte manieren om dat te doen. Hoorzittingen en onderzoeken zijn een goede manier om tegenstanders op een zijspoor te zetten, de eigen achterban te vermaken en een politiek momentum te creëren voor echte verandering. Sterker nog, je zou er nog een paar kunnen organiseren om de tongen echt los te maken. Om de ontmaskerde en nu nutteloze ‘medische wetenschappers’ bezig te houden, zou men bijvoorbeeld vermakelijke onderzoeken kunnen starten naar de medische tijdschriften die openlijk de kant van Trump en de Amerikaanse bevolking kozen tijdens de Covid-tijd.

Toch moet je wel heel naïef zijn om te denken dat een corrupt Deep State ‘gezondheidssysteem’ gedetailleerde blauwdrukken gaat bedenken om zichzelf te ontmantelen en zijn belangrijkste geldschieters uit het bedrijfsleven te ondermijnen. Hoorzittingen en onderzoeken zijn voor de show. Zo kom je niet met oplossingen. We hopen dat Team Trump al echte ideeën voor hervormingen achter de hand heeft waarvan we de blauwdrukken gewoon nog niet hebben gezien.

Omdat de gevestigde belangen in de gezondheidszorg zo rijk en diep geworteld zijn, raden we aan dat echte hervormingsinspanningen een tweesporenbeleid volgen: de huidige industrieën ontwrichten door chaos op de markt te ontketenen en tegelijkertijd een basisgezondheidspakket aanbieden en laten groeien dat bestaat uit de meest kosteneffectieve onderdelen van het zorgstelsel.

Denk eerst na over hoe je chaos op de markt kunt veroorzaken en de sector tegen zichzelf kunt opzetten, zodat deze niet meer in staat is om echte hervormingen tegen te houden.

Eén manier om de marktwerking in de gezondheidszorg vrij spel te geven is het afschaffen van lijsten met goedgekeurde medicijnen, testen en procedures, waardoor de industrie niet langer wettelijk beschermd is tegen iedereen die beweert gezondheidsoplossingen te bieden. Hef alle wetten tegen kwakzalverij op en alle vereisten waaraan een  geaccrediteerde groep insiders moet voldoen om iets gerelateerd aan ‘gezondheid’ in de Amerikaanse schappen te brengen. Dat zal de deur wagenwijd openzetten voor een enorm scala aan alternatieve gezondheidsproducten en dienstverleners die gretig zullen concurreren om klanten, van Germaanse geneeswijzen om kanker tegen te gaan tot traditionele Chinese geneeswijzen om geestelijke gezondheidsproblemen te bestrijden.

Ziekenhuizen, verzekeringsmaatschappijen en Big Pharma zouden plotseling te maken krijgen met een heel ander concurrentieveld met nieuwe kansen en nieuwe gevaren, waardoor ze allemaal tegen elkaar opgezet zouden worden. Dit kan vrijwel van de ene dag op de andere in gang worden gezet door een presidentieel decreet, waarbij zelfs non-discriminatieclausules kunnen worden ingeroepen om de deals die verzekeringsmaatschappijen hebben gesloten met Big Pharma, ziekenhuizen en artsen open te breken. Men kan dit verkopen als het afschaffen van bureaucratie en concurrentiebeperkende regelgeving, wat het ook is. Op dezelfde manier kan men zich ontdoen van medische aansprakelijkheidswetten die hebben geleid tot overmedicatie en overmatig testen. Laat het oude adagium ‘caveat emptor’ (koper, pas op) [letterlijk “voorzichtigheid geboden”, red,] van toepassing zijn op gezondheid, net als op computers.

In de tussentijd identificeert men de meest bruikbare onderdelen van het zorgstelsel en laat men die onderdelen groeien. Huisartsen, goedkope generieke essentiële medicijnen, basisoperaties, schoon water, vuilnisophaaldienst, buurtsporten en een paar andere elementen zijn vrij goede dingen om te behouden en te bundelen in een bescheiden basis-zorgstelsel, dat privaat of publiek kan zijn. Men behandelt, en presenteert aan het publiek, al het overige dat als ‘gezondheid’ op de markt wordt gebracht als een ongereguleerde amusementsindustrie en leunt achterover om te zien wat echte marktkrachten zullen ontdekken.

We zien op dit moment geen aanwijzingen dat Team Trump zich opmaakt voor dit soort echte hervormingen. Ze blijven steken in bureaucratische fantasieën zoals ‘evidence-led medicine’ (wat ‘alleen door insiders goedgekeurde behandelingen’ betekent) en ‘expert health reform groups’ (wat betekent dat ‘een bron van het probleem wordt gevraagd om leiding te geven aan de oplossing ‘).

Kans 3: Ga serieus aan de slag met het herontwerpen van onderwijs, de media en meer

De aangekondigde afschaffing van het ministerie van Onderwijs is veelbelovender dan welke actie dan ook die we tot nu toe hebben gezien op de agenda voor de gezondheidszorghervormingen van Team Trump, maar we moeten de radicale hervormingen die nodig zijn in het onderwijs nog zien. Hier, net als in de gezondheidszorg, is een groot deel van het probleem belichaamd en verankerd in zeer rijke particuliere liefdadigheidsinstellingen en goed georganiseerde belangengroepen. Om achter deze instanties aan te gaan, is brutaliteit en sluwheid nodig, plus de bereidheid om de hele sector in chaos te storten om de voorwaarden en rookgordijnen te creëren waardoor echte hervormingen mogelijk worden gemaakt.

Een eenvoudige hervorming die makkelijk te realiseren is, is het terugdraaien van alle regels die geaccrediteerd onderwijs vereisen voor banen bij de overheid. Dat zou een storm ontketenen zowel binnen de overheidsbureaucratie als binnen de onderwijssector die momenteel beschermd wordt door accreditatiemechanismen. Laat de geaccrediteerde onderwijsinstellingen (staatsuniversiteiten, rijke particuliere universiteiten en alles wat daar tussenin geaccrediteerd is) concurreren met nieuwere, niet-geaccrediteerde particuliere onderwijsinstellingen op basis van verdienste, terwijl je ervoor zorgt dat burgers begrijpen dat ‘caveat emptor’ nu geldt in het onderwijs, zodat ze hun huiswerk moeten doen (geen woordspeling bedoeld) en de kwaliteit rechtstreeks moeten onderzoeken als consumenten.

Nu we toch bezig zijn, kunnen we ook de enorme schenkingen aanpakken die veel bestaande onderwijsinstellingen een oneerlijk voordeel geven, door simpelweg elke schenking boven een minimumbedrag een vorm van concurrentievervalsende marktmanipulatie te bestempelen, wat het ook is. Indien nodig kan men de begiftigde instellingen dwingen om hun schenkingen snel uit te geven, wat als bonus de economie zou stimuleren. Flink belasting op ‘endowments’ heffen is ook een mogelijkheid.

We bevelen een vergelijkbare strategie van ‘creëer chaos in de gevestigde orde terwijl je de zaden van nieuwe organisaties plant’  aan voor hervormingen elders. We hopen bijvoorbeeld op hervormingsinspanningen in de mediasector voordat de presidentiële termijn van Trump afloopt. Toch is het logisch om niet met deze sector te beginnen, maar eerst te zien wat er op korte termijn organisch gebeurt, zowel om de gevestigde mediaspelers in staat te stellen zichzelf te gronde richten met de parelsnoeren die ze krampachtig vasthouden, als om een voedingsbodem te bieden waarop nieuwe kanalen zich kunnen gaan bewijzen.

We kijken uit naar het komende entertainment dat al is beloofd en we hopen dat Team Trump goed uitgewerkte plannen in petto heeft om zijn beloften waar te maken. Dit zijn spannende tijden waarin we van harte hopen dat onze Amerikaanse broeders de rest van de wereld laten zien hoe het moet en een broodnodig voorbeeld bieden voor degenen die de even grote puinhopen in Europa en Australië willen aanpakken.